Nazım Hikmet

Bulutu, makineyi, kitabı sev,
insanı hepsinden önce.

A n ı s ı n a 

Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün, İzmir'in topraklarına emanet ettiği annesi Zübeyde Hanım, vefatının 96'ncı yılında...

A n ı s ı n a ..

 

 

" Halktan kopmak, doğadan kopmak gibidir. İnsanın düşüncesini inceltir, yüceltir gibi görünerek kısırlaştırır. Medeniyetlerin hepsi halka dayanarak doğmuş, halktan koparak batmışlardır." Sabahattin Eyüboğlu

Bilim gibi dostluk da insanın hazır bulduğu değil, yarattığı bir şeydir. Yalnız kendini aşmasını bilen canlı varlık bilimi ve dostluğu tadabilir. Onun için bilimi ve dostluğu hiçe sayanlardan insanlık adına korkulur. Bilim ve dostluğu paraya pula satanlarsa ahmaklık ederler: Çünkü onlardan daha değerli bir şey satın alamazlar kazançlarıyla .

Her şeyin başı sevgidir elbet. Akıl, bilim, ahlak, sanat sevginin yaratmak, kurmak, yaşatmak için bulduğu yollar değil de nedir? Ahlak adına sevgiyi baltalayanlar, bu dünyanın başına bela olan zavallı körler ,kaşerlenip, iki yüzlülüğe dökülüp ahlaksızlığın ta kendisi olmuş bir ahlakı çıkarları için sürdürenlerdir. Sevgiden yana olmayan ahlak karanlıktan yanadır.

Halktan kopmak, doğadan kopmak gibidir. İnsanın düşüncesini inceltir, yüceltir gibi görünerek kısırlaştırır. Medeniyetlerin hepsi halka dayanarak doğmuş, halktan koparak batmışlardır.

 

 En çirkin yalan çocuğa ve halka söylenendir. Her ikisi de kolay kanar.

Bu gün sömürgen niçin din bezirgânlarıyla el ele verip Atatürk devrimleriyle savaşıyor? Çünkü Atatürkçülüğün özünde sömürgene karşı sosyal adaletin varlığındandır.

Edward A. Murphy " Tesadüf Diye Bir Şey Yoktur. "

Her hareketiniz evrende bir dalga yaratır. Düşüncelerinizi bilinçsizce diğerlerine iletirsiniz. Eşzamanlılık bir olmanın kanunudur. Hepimiz birbirimize bağlıyız.  Herhangi biri veya herhangi bir şeyle sizin aranızda ayrım yok. Hepimiz bağlantılıyız.

Eşzamanlılık
Her tesadüfün size bir mesajı vardır.
Herşey, geçmiş, şimdi ve gelecek birbirine bağlıdır. Hepimiz eşzamanlıyız. Ne kadar küçük olduğu önemli olmaksızın herhangi bir hareket sonunda hepimizce hissedilir.  Normalde bir şeyi, almaya hazır olduğunuzda aldığınızı fark ettiniz mi? Hiç her şeyin doğru gittiği mükemmel bir gün geçirdiniz mi? İnsanların ve şeylerin tam da doğru zamanda ortaya çıktığı bir gün? Bu, eşzamanlılıktır. Eğer birkaç saniye erken veya geç varmış olsanız bir şeyler aynı şekilde sonuçlanmazdı. Siz doğru zamanda doğru yerdeydiniz.  Bu şans veya talih değildi. Her şeyle mükemmel bir uyum içindeydiniz.
Dedikleri gibi, ''öğrenci hazır olduğunda öğretmen ortaya çıkar''. İstediğiniz ''şey''le uyumlandığınızda, o ''şey''le karşılaşmanız daha olasıdır. Bu yüzden benzer insanlar her zaman karşılaşılaşırlar. Onlar aynı frekansa uyumludurlar.

Titreşiminiz aradığınız şeye uyuyorsa, onunla karşılaşmak kaderinizdir. Frekansınız isteğinizle aynı ise evren istediğiniz şeyi size vermek için her zaman bir yol bulacaktır. Radyoyu açarsanız, doğru frekansı ayarlamadığınız sürece  hiçbir şeyi net duyamayacaksınız.  Sadece uyumlandığınızda ''birliği'' hissedebilirsiniz. Siz bilinçli olarak çevrenizdeki dünyayı değiştiriyorsunuz.

Yoğunluk Anahtardır
Eşzamanlılık sıklıkla onun doğruluğuna inanan insanlar tarafından görülür. Neden? Eğer bir olayın şans ya da talih olduğunu söylüyorsanız, evrene zayıf bir mesaj ya da sinyal gönderiyorsunuz. Zihniniz sizin istediğinizi yapar ve evren dinler. Evren sizin inanmadığınız bir şeyi görmezden gelecektir. Sizin ilgilenmediğiniz bir şeyi size göstermeyecektir. Fakat ne kadar çok ilgilenirseniz o kadar çok göreceksiniz.

Eşzamanlılıkla, şeyleri oldurmak için çok çabalamazsınız. Sadece olmalarına izin verirsiniz. Sizin tarafınızdan bir zorlama gerekmez. Eşzamanlılıklar çok hızlı akar.

Eşzamanlılık bir aynadır ve neye inanırsanız o size geri yansıtılacaktır

Eğer eşzamanlılık kanununa katılıyorsanız o zaman daha derinden bağlantı kurar ve daha fazla tesadüf ve eşzamanlılık yaratan güçlü bir mesaj (dalga) gönderirsiniz.
Aradığınız şeyle uyum içindesinizdir. Eşzamanlılığın sırrı ve çoğu şey '' bilinçli olarak farkında'' olmaktır. Bilinçli olarak farkında olursanız , hemen başkalarının göremediği ve hissedemediği şeyleri görür ve hissedersiniz.

Eşzamanlılık önemli bir tesadüftür.  Niyetiniz ve frekansınız ne kadar yüksek ve keskinse, eşzamanlılığınız o kadar çabuk açığa çıkar.  Bilinçaltınızdaki birçok bilgi bilince çıkamaz çünkü bu bilgi çok geniş bir bilgidir. O yüzden bilinçaltınız sadece dünyanızı anlamanıza yetecek kadar açığa çıkar. Fakat siz bu bilgiyi almaya açık olmalısınız. Evrenle uyumlanmalısınız. Çevrenizdeki dünyaya ve düşüncelerinize dikkat etmelisiniz.

Yoğunluk her şeyin daha hızlı eş zamanlanmasına olanak verir.

Şans aleyhinize de çalışabilir

Murphy Kanununu duydunuz mu? Kötü gidebilecek her şey kötü gidecektir, ve mümkün olan en kötü zamanda.  Eşzamanlılık tersine de işleyebilir ve anlamlı tesadüfler hoş olmayabilir. '' Ben şanssızım'' veya ''geç kalacağım'' derseniz o zaman eşzamanlılık kanunu sizin aleyhinize işler. Eğer kötü şeylerin olacağını düşünürseniz negatiflikle uyumlanırsınız.  Aynı anda ne kadar çok kötü şeyin olabileceğini fark ettiniz mi? Bu olur çünkü siz bilinçli olarak bunu istiyorsunuz ve istemediğiniz şeyi destekliyorsunuz.

Şansın Gizemi
Şansla (tesadüf) ilgili çok sınırlı bir anlayışımız var. Bilim, bir şey sayılamıyor veya hesaplanamıyorsa doğru değildir der. Buna '' deneysel metod'' denir. Fakat bilim her şeyi açıklayamaz. Zihniniz görme, koklama, duyma, tat alma ve dokunma ile ilgili beş duyunun ötesini görür. Zihniniz zamanda ve uzayda istediği yere seyahat etmekte özgürdür.

İnanılmaz bir tesadüfi buluşma yaşadınız mı? Alışılmadık bir yerde biriyle karşılaştınız mı? Bunun gibi bir şey olduğunda biz buna talih, şans, tesadüf diyoruz. Sırf siz bir şeyin olmasının altında yatan sebebi veya bağlantıyı göremediğiniz için, bu, hiç bağlantı olmadığı anlamına gelmez. Her zaman bir bağlantı, bir sebep vardır. Tesadüf sadece bir ilüzyondur.

Her bir şey, geçmiş, şimdi ve gelecek birbirine bağlıdır. Siz bir şans olayının neden olduğunu göremeyebilir veya anlamayabilirsiniz fakat bir sebep vardır. Sebep zamanda bir noktada görünür hale gelir.

Carl Jung
Bağlantısı olmayan olaylar ve insanlar arasındaki şans olaylarını tanımlamak için '' eşzamanlılık'' terimini ilk kullanan kişi psikolog Carl Jung'tı. Jung'ın kullandığı diğer bir terim ''kollektif bilinçaltı'' idi. Hepimiz bilinçaltı zihinlerimizle birbirimize bağlıyız. Bilinç ve öz birbirine bağlıdır.
Farklı görünüşe sahip olabiliriz ama hepimiz aynı maddeden yapıldık. Bir dağ, bir ağaç, bir insan, hepimiz aynı maddeden yapıldık. Bu yüzden hepimiz birbirimizle bağlantılıyız. Bir atomu parçalarsanız çok büyük bir gücü serbest bırakırsınız.

Fransız fizikçi Alain Aspect tarafından 1982 de yapılan bir deney gösterdi ki, iki atom (foton) birbirinden ayrıldığında ve birine farklı bir yük verildiğinde (negatif ya da pozitif) diğer atom da zamanda herhangi bir gecikme olmadan,  anında yükünü değiştirdi.
Atomların bir mil veya milyonlarca mil uzaklıkta olmaları önemli değildi. Bu Albert Einstein'ın hiçbir şey ışık hızından daha hızlı hareket edemez kanununa ters düşer.
Einstein buna, '' uzaktan ürkünç eylem'' adını vermiştir.

Evren sizinle konuşuyor
Hayatınızdaki görünmeyen güçlere dikkat edin.
Önemli bir tesadüf, evrenin sizinle konuştuğu an gerçekleşir.  Dinliyor musunuz? Dinlemek ve almaya hazır olmak inanılmaz eşzamanlılığı yaratır. Fırsatları dikkatlice arayın, tesadüfler doğru yöne gittiğinizi bilmenizi sağlar.  Doğru yolu takip ediyorsunuz. Tesadüfteki mesajı bulmaya çalışın.  Sezginizle uyumlu mu?

Yüksek benliğinizi dinleyin. Zihninizi sessizleştirin ve dinleyin.
Çoklu tesadüfler yaşıyorsanız bu sizin evrenle mükemmel bir şekilde uyumlandığınız anlamına gelir. Bunun her zaman olmamasının tek sebebi, birçoğumuzun bu inanılmaz durumların neden olduğunu bilmemesi ve eşzamanlılığa inanmayı reddetmesidir. Daha derinden bağlantı kurdukça, daha çok eşzamanlılıkla karşılaşacaksınız.  Eşzamanlılık hakkında daha çok şey öğrendikçe, eşzamanlılıkları görmek daha kolay olacak.

Eşzamanlılıklar
Hayatınızda sınırsız eşzamanlılıkların olması için öncelikle geçmiş inançlarınızı bırakmalısınız. Daha sonra, her şeyin yerli yerine oturduğu ''farklı bir dünyaya gireceksiniz.'' Çok ileriyi planlamamaya çalışın. Böylece aldıklarınıza daha açık olacaksınız. Sonuç, çoğunlukla beklediğinizden daha iyi çıkacaktır.

Sadece bir gün boyunca eşzamanlılığa odaklanın ve ne olacağına bakın. Kaybedeceğiniz hiçbir şey yok, kazanacağınız çok şey var. Hayatınız bir daha asla aynı olmayacak. Eşzamanlılık içinizden başlar. Düşünceleriniz eşzamanlılığı yaratır.

Eşzamanlılık aynı zamanda spiritüel uyanışın bir işaretidir

Bu sayfayı okuyor olmanızın sebebi eşzamanlılık. Sizi buraya ne getirdi? İçinizde ne değişti?

Spiritüel yolculuğunuzun tadını çıkarın.

Çev: Burcu Sipahi

Leyla Erbil – Tezer Özlü’den Leyla Erbil’e Mektuplar

Tezer Özlü ile iki konuda birbirimize söz vermiştik. İlki evlilik kurumunu, kocaları, daha çok eşlerimizi anlatacak birer roman yazmaktı. Ben bu sözü Mektup Aşkları’yla yerine getirmeye çalıştım. Yazık ki Tezer, kendininkini yazmaya fırsat bulamadan, benimkini de göremeden hayata veda etti. İkinci sözümüz ise, mektuplarımızı yayımlamaktı. Ortak dostumuz Harald Schmidt’in de tanık olduğu, daha sonra eşi Hans Peter’e yinelediği bu isteği ise bu kitapçıkla yerine getirmiş olacağım. Hepimizin hayatında karşılaşmaktan, dostluk etmekten pişmanlık getirdiğimiz insanlar olmuştur. Hayatımızı güzelleştiren karşılıklı olarak yüreklerimizi değiştirdiğimiz insanlar da. Tezer Özlü benim yaşamımda, ne şanslıyım ki sayıları pek de az sayılamayacak derin dostluklar kurabildiğim bir kişi olarak yerini aldı. Tıpkı Sait Faik, Kemal Tahir, Ahmet Arif, Fikret Ürgüp, Edip Cansever, Metin Eloğlu, Nermin Menemencioğlu, Turhan Sonuç, Sevim Burak ya da bugün hayatta olan ünlü ünsüz başka dostlar gibi. Sevim Burak’ın sonunda beni düşman gibi görmesine aldırmıyorum, zira artık dostunu düşmanından ayırt edemeyecek duruma gelmiş ya da getirilmişti. Özverinin, kardeşlik duygusunun silinip, kullanmanın, çıkar ilişkilerinin egemen olduğu bir dünyada dostlar olmadan ne yapardık bilemiyorum. Mektuplar insanın bir başka yüzünü açığa çıkararak, edebiyat dünyasına daha sıcak bir tat sunar. Tezer’in taşkın duyarlılığından kaynaklanan yergi ve övgülerindeki coşkuya da bu mektuplarla yaklaşacaksınız. Gerçi Tezer Özlü, okurlarıyla arasındaki uzaklığı, resmiyeti yok edebilmekte, adetâ yeni bir yazar ahlâkı sergilemekte eşsizdi. 

Gene de onunla karşılaşma şansına erişememiş okurların, yazarın mektuplarıyla onu daha çok sevip kucaklayacaklarına, dünyalarının zenginleşeceğine, dağarcıklarının ağırlaşacağına inanıyorum. Öyle sanıyorum ki, Tezer de bunun bilincindeydi; ısrarla, “Mektuplarımızı bir gün mutlaka yayımlamalıyız Leylâ… ” derken bence biraz da yakınlaşmakta olan sonu sezmiş ve kendini değil, gene okurlarını, insanları düşünmüştü. En parlak yazın dönemine girdiği anda yitirdiğimiz Tezer Özlü’yü sevgili okurlarıyla yeniden buluşturacağıma seviniyorum. Leylâ Erbil Teşvikiye, 2 Kasım 1994 BENİM GÖZÜMLE TEZER ÖZLÜ (1942-1986) “Akıl ve çılgınlık arasındaki ufak, yıldırım hızına sahip atlayışı sözcüklerle nasıl anlatabilirim. Beyin, düşünce kendini özgürleştiriyor, fırlıyor, bir roket gibi evrene, boşluğa, sonsuz boşluğa. Onunla birlikte gövde de. Ya da gövde kalıyor da, düşünce gövdeyi koparıp sonsuz boşluğa doğru uçmaya başlıyor… ” (Kalanlar, Tezer Özlü) Son Aşk Çengelköy’de deniz kıyısında, caminin avlusunda o bildik yüzyıllık çınarın dibindeyiz. Ana gövde ikinci bir çınar doğurmuş, o da bütün ağaçlar gibi göğe doğru uzanacağına kendini özgürleştirmeye kalkmış, almış başını denize gitmiş. O çınarın dibindeyiz. Deniz sisten pustan sıyrılamamış göl göl pırıldıyor; bizim evlerimizin de olduğu (Tezer’le aynı semtte Arnavutköy’de oturuyoruz o sıra) karşı kıyılar seçilmiyor. Islak tahta masada çaylarımız tütüyor, çok da üşüyoruz. Sabah saat on. Tezer beni ilerde evleneceği sevgilisi, fotoğraf sanatçısı Hans Peter’le tanıştırıyor. Birbirimize çabucak ısınmamızı, birbirimizi çabucak sevmemizi istiyor. Böyledir Tezer; sevdiklerini birbirine dost kılar; cömert bir yüreği vardır, ayırıcı, kaçırıcı değil, birleştiricidir, öyle ki onun tanıştırdığı herkes birbirinin kırk yıllık dostu gibi olmuştur bugün. 

Burayı seçişimizin nedeni aynı zamanda Hans Peter’e İstanbul’u sevdirmek. Sevdi de sonunda; bugün o da bir İstanbullu! “Bu adam benim ölümüm Leylâ” diye tanıştırıyor sevgilisini. “Bak bak bu benim ta kendim! Kafatasım bu; kendi ölümüm!” Hans Peter’e bakıyorum, ince, uzun bir yabancı. Bahçe yılanının sırtı gibi aynalanan ipek montunun içinden hafifçe sırıtıyor. Solgun derisi, çökük mavi gözleri, açık renk dökük saçlarının açılmasıyla yükselen beyaz alnıyla onu eskiden elektrik direklerinin üzerindeki kurukafa işaretine benzetmeye çalışıyorum? “Yalnız bunun gözleri mavi, haklısın ölüm mavi gözlüdür” diyorum, bir şeyler demiş olmak için. Tezer’de benim görmeye alışık olduğum öfori’yi, Hans Peter’in nasıl karşılayacağından kaygılanıyorum azıcık, ama onun, genç kuşak bir Avrupalı’nın dünyayı sıkı bir biçimde tanımışlığının getirdiği bir olgunlukla, şefkatle ve hayranlıkla Tezer’i dinlediğini görünce rahatlıyorum. Adamın elini alıp kendininkiyle yan yana koyuyor Tezer, “Bak bak”, diyor, “cildimizin rengi, damarlarımızın kabarıklığına, yeşiline bak, nasıl birbirinin eşi, şu dolaşımın haritasına bak, ölümüm bu benim!” Hans Peter’in kolunu montuyla birlikte dirseğe doğru sıvıyor, gösterdiği dokuların arasındaki damarların akışına bakıyorum, gerçekten de Tezer’inkiyle eş. Dayanamayıp kendiminkine de bakıyorum, benimki onlarınkinden değil! Hans Peter, o tuhaf renkli montunun kollarını indiriyor. Bu montun öyküsü de ünlü. İlk kez Berlin’de bir barda, uzaktan bu tuhaf yeşil renkle adetâ büyüleniyor Tezer, kalkıp bara gidiyor ve tanışıyorlar. Hans Peter, Kanada’dan o sıra tatile gelmiş. Tanıştıklarının yirminci gününde Kanada’ya dönüp her şeyini satıp savıp Berlin’e yerleşmiş oluyor genç adam. Aşkları böyle başlıyor onların; yirminci yüzyılın hızına uygun olarak. “Bu rengi giyebilen bir adam sıradan olamazdı, zaten oradan anlamıştım!” diyor sık sık, sürekli anlatıyor: “Berlin bursunu sanki bunun için kazanmışım, bu adam için gitmişim, iki kocamda da bulamadığım o şefkati bulmak için, aldım getirdim onu işte! Ölümümü bulmaya gitmişim sanki… ” Damarları anlıyorum da, neden “ölümüm”, anlayamıyorum bir türlü. Soramıyorum da… Bunlar 1982 Ekimi’nde geçiyor. 

18 Şubat 1986’da Hans Peter’in yurdunda, onun karısı olarak, onun kollarında, Kanton Spital Hastanesi’nde yaşamı sona erdikten sonra sık sık aklıma düşüyor bu sahne. Yazarın Ülkesinde Bir Gezinti ya da “Burası Bizi Öldürmek İsteyenlerin Yurdu… ” Tezer Özlü’yü anlamak için, stadyumlardan ve ekranlardan fışkıran “En büyük türkiyah! başka büyük yok!” inlemelerinin dışında bir yerlerden de ülkeyi seyretmek gerekiyor. Türkiye, aslında âşığı olduğu bu topraklar acılarına acı katmıştır Tez-er’in. Din kökenli ilkellik, resmî ideolojinin sarmalında özgür aklı boğmuştur bu ülkede. Buyurgan, yasakçı, ataerkil toplumun yatışmak bilmez gizli şiddeti, sadece on yılda bir sıkıyönetim dönemlerinde değil, sivil yönetimlerde de insan ilişkilerinin tüm alanlarını kaplamış, yurttaşların tümünü hasta etmiş, cehenneme çevirmiştir yaşamı. Hele Tezer gibi kozmopolit kültür sahibi insanlarınkini. . Leyla Erbil

Burası deli bir ülke ama deliliği güzelleştirici değil; anlamsız ve katı, iliklerine kadar satılmış."