Friedrich Schiller - Neşeye Övgü

Neşe, sen ey güzel! Tanrılar kıvılcımı,
Elizyum kızı…
Ey Tanrıça… Tapınağına kendimizden geçmişçesine gireriz senin.
Törelerin ayırdıkları,
Senin sihrinle birleşir…
Yumuşak kanadının uçuştuğu yerlerde,
İnsanlar kardeş olur…
Bir dostun dostu olabilmek
Kime kısmet edilmişse,
Kim erdemli bir kadına sahipse,
Şenliğimize katılsın bizim…
Ve kim dünyada yalnız kendini düşünüyorsa,
Ağlayarak gelsin aramıza.
Tüm yaratılar neşe emer
Doğanın göğsünden…
Tüm iyi ve kötüler
Onun çiçekli yolunu izler…
Bizlere öpüş ve şarap verir.
Kırda yaşam zevki verir
Ve ışık meleği durur Tanrı önünde…
Gökyüzünün ışıltı evreninde
Uçuşan güneşler gibi
Yolunuzda neşeyle koşun kardeşler!
Zafere koşan bir kahramanın neşesiyle…
Kucaklaşın ey milyonlar!
Bu öpüş tüm dünyanındır.
Kardeşler, yıldızlı göğün üzerinde
Sevgili bir Baba vardır.
Milyonlar diz çökün önünde onun.
Ey dünya! Yaratıcını biliyor musun?
Onu yıldızlı gökte ara
Çünkü oradadır O.

  

Ludwig Van Beethoven 9. Senfoni - YouTube

 

Friedrich Schiller - Neşeye Şarkı(Övgü)

Neşe, güzel kıvılcımı tanrıların, 

Elisium’un kızı, 

Giriyoruz ateş-sarhoşu, 

Kutsal tapınağına Tanrıça! 

 

Birleştirir tılsımın yeniden 

Ayırdıklarını törenin kılıcının; 

Kardeş olur dilenci prense, 

Uzandığı yerde yumuşak kanadının. 

 

Kucaklaşın, milyonlar! 

Alın bu öpücüğünü bütün dünyanın! 

Yıldızlı göklerin ötesinde, kardeşler, 

Seven bir baba yaşıyor olmalı. 

 

Kim yakalamışsa o büyük talihi, 

Başarmışsa bir dosta dost olmayı, 

Kim kazanmışsa soylu bir kadını, 

Katsın sevincimize sevincini.  

 

Evet — kim tek bir ruha bile olsa, 

Benimdir demişse bu dünyada! 

Ama kim bunu yapamamışsa, 

Terk etsin ağlayarak bu topluluğu. 

 

Neşe içer tüm varlıklar, 

Gögsünde Doğanın; 

Tüm iyiler, tüm kötüler 

İzler gül döşeli yolunu onun. 

 

Bize öpücükler verdi, ve şarap, 

Ve ölümle sınanmış bir dost; 

Giderek esrime verildi kurta bile, 

Ve durur melek Tanrının önünde. 

 

Önünde eğilir misiniz, milyonlar? 

Yaratıcıyı duyumsar mısın, dünya? 

Yıldızlı göklerin ötesinde ara onu. 

Yıldızların ötesinde yaşıyor olmalı. 

 

Kucaklaşın, milyonlar! 

Alın bu öpücüğünü bütün dünyanın! 

Yıldızlı göklerin ötesinde, kardeşler, 

Seven bir baba yaşıyor olmalı. 

 

Önünde eğilir misiniz, milyonlar? 

Yaratıcıyı duyumsar mısın, dünya? 

Yıldızlı göklerin ötesinde ara onu. 

Yıldızların ötesinde yaşıyor olmalı. 

 

Kucaklaşın, milyonlar! 

Alın bu öpücüğünü bütün dünyanın! 

Yıldızlı göklerin ötesinde, kardeşler, 

Seven bir baba yaşıyor olmalı. 

 

 ☆

 

 "sen ey tanrılar alevi ey eliziyum kızı

biz mabedine gideriz mest olmuş halde senin

adetin ayırdığı şeyler hep sihrinde gizlenir

daima kardeş olur insanlar gölgende senin

medeniyet insanlığa güneş gibi nur saçar

bilgimizin ışıkları karanlıkta yol açar

bu yol bizi mutluluğun kucağına götürür

neş’e ile bağlı dostluk insanlığı yürütür

kardeş olun ey insanlar bunu ister tanrımız

bu dünyada her şey geçer en son sana dost kalır

insanlığa doğruluğa göğsünü aç korkmadan

hür doğmuştur insanoğlu hür yaşamak hakkıdır"

 

 Beethoven'in 9. senfonisini hiç böyle dinlemediniz! - YouTube 

 

Seçme sözler

- Karar vermemiz gereken tek şey, bize verilen zamanla ne yapacağımız. (Gandalf )

- Böcek olmayı kabullenenler, ezilince şikayet etmemelidirler. (Friedrich Schiller)

 -Sular yükselince, balıklar karıncaları yer. Sular çekilince de karıncalar balıkları. (Afrika)

-Birleşmek başlangıçtır, birliği sürdürmek gelişmedir; birlikte çalışmak başarıdır. (Amerikan )

-Fareye “aslan nedir” demişler, kediyi göstermiş. (Arnavut )

-Bir yerde küçük insanların gölgeleri büyüyorsa orada güneş batıyor demektir. (Çin )

-Kavga eden iki köpek, kurt gelince müttefik olur. (İngiliz )

-Sorun kuyunun derinliği değil, hedefe ulaştırmayan ipin kısalığıdır. (Çin)

-Oyun bitince, şah da piyon da aynı kutuya konur. (İtalyan )

-Biri sizi bir kez aldatırsa suç onundur. İki kez aldatırsa suç sizindir. (Romanya)

-Hak yenir, ama hazmedilmez. (Yunan)

-Yatağa yattığın zaman, problemlerini elbiselerinde bırak. (Hollanda)

-Ömrünün sonuna kadar eşeğe binmektense, bir yıl ata binmek yeğdir. (Hollanda)

-Akıl insanın külahında bir çividir. Yumruk yemeden içeri girmez. (Arnavut)

-Gülerken göbeği oynamayan adama güvenmem. (Çin)

-Bir gün su içeceğin çeşmeye, çamur sıçratma. (İsrail)

-Kurtlarla arkadaş ol, yalnız elinden baltayı bırakma. (Rus)

-Duymak istemeyen kadar kötü sağır yoktur. (İtalyan)

-Öyle horozlar vardır ki, öttükleri için güneşin doğduğunu sanırlar. (Tolstoy)

-Sonuçları değil, başlangıçları değiştirmek gerekir. (Alain/Émile-Auguste Chartier)

-Yumuşak olma ezilirsin, sert olma kırılırsın. (Victor Hugo)

-Körlerin ülkesinde tek gözlü adam kral olur. (Desiderius Erasmus)

-Ağzında bal olan arının, kuyruğunda iğnesi vardır. (John Lyly)

-Böcek olmayı kabullenenler, ezilince şikayet etmemelidirler. (Friedrich Schiller)

-Başlayan her şey biter. (Seneca)

-Yarın bambaşka bir insan olacağım diyorsan, neden bugünden başlamıyorsun. (Epiktetos)

-Gömleğin ilk düğmesi yanlış iliklenince diğerleri de yanlış gider. (C. Bruno)

-İstemek, “istiyorum’’demek değil, harekete geçmektir. (André Maurois)

-Az anlamak, ters anlamaktan iyidir. (Anatole France)
  

 

Friedrich Schiller ve Sahne

İnsan kitleleri arasındaki ayrılığı ortadan kaldıracak, sınıfları yok edecek, parçalanmış halkı bir millet halinde biraraya getirecek olan gücü övmüş, ve sahne, topluluğu, tertemiz bir insanlık üzerine oturtur, demiştir:   "Sonunda ne zaferdir bu senin için ey tabiat! -Sık sık çiynenen ve sık sık gene kalkınan tabiat! Eğer insanlar, her türlü çevrelerden, bölgelerden ve sınıflardan, yapma bağlarını, modalarını üzerlerinden atarsa; kendilerini, alınyazılarının her türlü baskısından kurtarıp, her yerde, cana yakınlılıkla dokunan bir dokuda kardeş olurlarsa, bir kuşakta kaynaşarak kendilerini ve dünyayı unuturlar, göğümsel köklerine yaklaşırlarsa, o zaman her insanın tek başına gücü artar ve güzellenerek yüzlerce gözleri kendine çeker, hepsinin hayranlığını kazanır, içinbe de yalnız dir duyguya yer verir, du ba: insan olmaktır."  Bu sözlerle, o çağ için yepyeni olan bu düşünce, bir insan topluluğunun ortasına, bir heykel gibi, bütün canlılığiyle dikilmiş oldu. Kurucusu, sahneye bu şekilde seslendi.

Ama sahne için eser olmadıkça bütün bu sözler neye yarar? Bu yolda dramatik eserler gerek; ve işte Schiller'in ilk eserleri o çağ için yeni bir dünyaya pencere açan eserler oldu: Bun­ların başında da 'Die Râuber = Haydutlar' gelmektedir. 

Schiller, 'Haydutlar'ında, her şeyden önce 'insan'ı ele almıştır; hem de bütün iç hayatiyle canlı bir varlık olan insanı göstermek istemiştir. Dramatik davranışın başlangıcını da o, burada görmüştür. Konu olarak bu eser, iki ayrı yaradılışta, biribirini çekemiyen, biribirine düşman olan iki kardeş motifini işler.

dergiler.ankara.edu.tr

Kutsal Amaçlar Yolcusu - Friedrich Schiller

Hayatımın baharında,
Çıkıp yollara düştüm.
Gençliğimin neşeli danslarını,
Baba evinde unuttum.
Malım mülküm, neyim varsa,
Seve seve bırakıp gittim.
Hafif bir değnek elimde,
Yürüyorum sevinçle.
Kuvvetli umuttu beni çeken,
Müphem bir inanç sözü,
Git, diyordu, yolun açık,
İlk kaynağa doğru yürü!
Yürü, bir altın kapıya kadar,
Ulaşınca içeri gir,

Dünyaya bağlı olan herşey orda,
Tanrısal ve ölümsüm olacaktır.
Akşam oldu, sabah oldu,
Yürüyordum yürüyordum
Her an bana gizli kaldı,

İstediğim, aradığım.
Yoluma durdu dağlar,
Geçit vermedi seller,
Tahtalar uzattım uçurumlara,
Irmaklara köprü kurdum.
Aydınlık bir iklime akan,
Bir nehrin kıyısına geldim.
Sevinç ve inanışla içim dolu,
Attım kendimi kucağına.
Büyük bir denize doğru,
Beni sürükledi dalgaları,
Önümde sonsuz bir boşluk,
Hâlâ amaçtan uzaktayım.
Hiç bir yol oraya götürmüyor,
Ne yazık ki üstümüzdeki gökler,
Topraklara inemiyor,
Ve orası hiç bir zaman, burası değil!  

Friedrich Schiller "Daha geniş bir makinenin bir parçası oldukları bir toplum içinde bireyler kendilerini tam olarak geliştiremezler."

Friedrich Schiller "Bilgeliğin, ak saçların bilgeliği olsun, fakat kalbin, masum çocukların kalbi olsun.

Friedrich Schiller - Sevinç Türküsü

Sevinç Türküsü
Sevinç, güzelim kıvılcımı tanrıların,
Cennetin kızı,
Yanıp tutuşarak coşkunluktan
Giriyoruz göklerdeki tapınağına senin.
Büyülerin birleştiriyor yeniden
Zamanın kıyasıya ayırdıklarını:
Temiz kanatlarının süzüldüğü, her yerde
Kardeş oluverir bütün insanlar.
Kim ermişse yüce mutluluğuna
Bir dost ile dost olmanın,
Kim kazanmışsa yüreğini bir soylu kadının,
Evet, kim bu yeryüzünde,
Bir cana canım diyebilmişse,
Gelsin katılsın sevincimize!
Ama kim tadamamışsa bunu ömründe,
Çekilsin gitsin aramızdan ağlayarak.
Bütün varlıklar içer sevinci
Doğanın memelerinden,
Bütün iyiler, bütün kötüler
Yürür, güller serpili yolunda sevincin.
Öpüşleri verdi, asmayı verdi bize;
Ölesiye bağlı bir dost verdi
Şehveti en küçük solucana da verdi,
Kerubi de verdi önüne Tanrı’nın.
Sevinçle nasıl uçar güneşler
Engin ovasında göklerin;
Koşun yolunuza kardeşler sevine sevine,
Zafere koşan yiğitler gibi!
Sevinç, güzelim kıvılcımı tanrıların,
Cennetin kızı,
Yanıp tutuşarak coşkunluktan
Giriyoruz göklerdeki yurduna senin.
Büyülerin birleştiriyor yeniden
Zamanın kıyasıya ayırdıklarını;
Temiz kanatlarının süzüldüğü her yerde
Kardeş oluverir bütün insanlar.
Milyonlarca insan, kucaklayın birbirinizi,
Bütün dünyayı sarsın öpüşmeniz;
Kardeşler, yıldızlı kubbenin üstünde
İyi yürekli bir baba otursa gerek.
Yerlere kapanmıyor mu milyonlarca varlık?
Koca dünya, sezinliyor musun Yaradanı?
Yıldızlı kubbenin üstünde ara onu,
Yıldızların ötesinde, konağı orda olsa gerek.
Milyonlarca insan, kucaklayın birbirinizi,
Bütün dünyayı sarsın öpüşmeniz.
Sevinç, güzelim kıvılcımı tanrıların,
Cennetin kızı,
Yanıp tutuşarak coşkunluktan
Giriyoruz göklerdeki yurduna senin.
Yerlere kapanmıyor mu milyonlarca varlık?
Koca dünya, sezinliyor musun Yaradanı?
Yıldızlı kubbenin üstünde ara onu.
Kardeşler! Kardeşler!
Yıldızlı kubbenin üstünde
İyi yürekli bir baba otursa gerek.
Sevinç, cennetin kızı,
Büyülerin birleştiriyor yeniden
Zamanın kıyasıya ayırdıklarım;
Temiz kanatlarının süzüldüğü her yerde
Kardeş oluverir bütün insanlar.
Milyonlarca insan kucaklayın birbirinizi,
Bütün dünyayı sarsın öpüşmeniz;
Kardeşler, yıldızlı kubbenin üstünde
İyi yürekli bir baba otursa gerek.
Kucaklayın birbirinizi,
Bütün dünyayı sarsın öpüşmeniz.
Sevinç, güzelim kıvılcımı tanrıların.
Cennetin kızı.
Sevinç güzelim kıvılcımı tanrıların.

Çev. Sabahattin Eyüboğlu

Friedrich Schiller - Bölüşün Dünyayı

Alın bu dünyayı! diye seslendi bir gün Zeus göklerinden

İnsanlara; alın, sizin olsun artık.

Armağanım olsun sizlere bu mülk, bu toprak;

Ama kardeşçe bölüşün aranızda.

Koştu eli ayağı tutan, kendine bir pay için,

İşe sarıldı herkes, genciyle yaşlısıyla.

Çiftçi ürünlerini kaptı tarlaların,

Ava koyuldu asilzade ormanların içinde.

Ambarlarının aldığı kadar aldı tüccar,

En iyi yıllanmış şarabı seçti rahip kendisine.

Kralsa, tuttu köprü başlarını, yol kavşaklarını,

Benimdir, dedi, her şeyin onda biri.

Bu bölüşme çoktan bitmiş, geçmişti ki nice zaman,

Şair çıkageldi, çok çok uzaklardan;

Ama hiçbir şey kalmamıştı hiçbir tarafta,

Ve bir sahibi vardı her şeyin de.

Eyvah! Unutacak mıydın beni böyle hepsi içinde?

Beni, en sadık oğlunu senin?

Diye dövündü, yakındı, haykırdı uzun uzun,

Attı sonra kendini tahtın önüne.

Gezip durursan böyle hayaller ülkesinde,

Dedi Tanrı, söz söyleme artık sonra bana.

Neredeydin peki dünya paylaşılırken?

Yanındaydım oldu cevabı şairin.

Gözüm yüzündeydi,

Kulağım göklerinin ahenginde;

Sarhoştu ruhum ışığından, affet!

Unuttu her şeyini yeryüzünün.

Ne yapmalı şimdi? dedi Zeus, - dünyamız gitti elden,

Ne tarlalar, ne ormanlar, ne de kırlar benim artık.

Ama yaşamak istersen gökte benimle,

Açık olacak o sana her gelişinde.