1 Haziran 2014 Pazar

Bir insan birisini seviyorsa olduğu gibi sever, olmasını istediği gibi değil.

 




İnsanlar ırmaklara benzer.
Su her tarafta sudur.
Özellikleri aktığı yere
ve zamana göre değişir.
Bazen genişler, bazen daralır.
Bazen parlak, bazen bulanık olur.
Bazen ılık, bazen soğuktur.
Her insan, üzerinde insanlara
özgü bütün niteliklerin tohumlarını taşır...

Yarın Diye Bir Şey Var



bilirim yarın diye bir şey var
çeliğin su katılmamış yanı
ırmakların geçilecek, fırtınaların dinecek

bir yanı var
ömrümüzün
belki bir gün gülecek.

selam verip
selam alacak

barışa kardeşliğe

hep tok yatan
çocuklar görecek

el ele
aşklar, omuz omuza dostluklar

ne dikenli teller olacak
ne tanklar tüfekler

ne tüberküloz kalacak
ne lösemi

ne işsizlik

ne banka
ne borsa

süt gibi duru ve ak
ekmek gibi sıcak

bizim de
bizim de

günlerimiz olacak.

güle değecek
kuşların kanadı

ve kuşlar sırtlarında
gül taşıyacak

kardeşlerim koşar adım
moraran beyazla

zincirlerimizle
yaralarımızla

ırmakların geçilecek, fırtınaların dinecek

bir yanı var
ömrümüzün
belki bir gün gülecek.


Sevmekten ne zaman vazgeçtim


Frida'dan Diego'ya;
Sevmekten ne zaman vazgeçtim ?
Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe
saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden “sen” olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem için yeterli değildi çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim. 



Howard Zinn

 Öğretmenliğim
Başından beri öğretmenliğim kendi tarihimle içiçeydi. başka bakış açılarına da açık olmaya çalışırdım ama 'nesnellik'ten fazlasını istiyordum; öğrencilerin dersimden çıkarken yalnızca daha fazla bilgilenmiş olmalarını değil aynı zamanda sessizliğin sağladığı koruyuculuğu terk etmelerini, seslerini çıkarmaya daha fazla hazır olmalarını, nerede bir adaletsizlik görseler ona karşı harekete geçmelerini istiyordum. bu, elbette, belaya davetti.