Özdemir Asaf - Sonuç

Bütün sonuçlar hüzündür:
sanki bir çözüm bulunmuş,
İş bitirilmiş,
Bir adım atılmıştır..
Bir son, görülmüştür..
Yer, yarılmış,
Bir dağ, aşılmıştır..
Biri gelmiş, kalmış,
Armağanlar, ödüller almış,
Kazanmış ve gitmiştir..
Kimi hemen unutulmuş :
Ölünmüştür.
Kimi zaman zaman anılmış :
Bir tür dönülmüştür.
sevmeyorum sonuçları :
İçine yaşamlar gömülmüştür,

Bir problem çözülmüştür..
Bir yere varılmış,
Oraya alışılmış,
Orada kalınmıştır..
Bir gülücükle darılınmış,
Bir öpücükle barışılmıştır..
Bir deftere yaprak yaprak yazılmış;
Dolmuştur.
sanki biri asılmış
bir yerde bir zamanlarda
Biri yakılmış..
Ki çok yerde, zamanda
asılmış, yakılmıştır.
biri kurşuna dizilmiş..
Ki çok kimse, çok yerde
Kurşuna dizilmiştir.
Romanlarda yazılmıştır
Ama neden tarihlerde
Asılanlarla, yakılanlar,
Bir de
Kurşuna dizilenler de
Vurulanları vurmuş,
Yer almış, kalmışlar, belleklerde,
sonuçları itip ertelemiş,
Yeni sonuçlar getirmiştir.
insan bir araç değil,
türlü sonuçlar için
insan
bir sonuç ardında değil,
bir anlam ardındadır,
ve hep kendince
amaca bir aşama'dır

insan bir sonuç değil bence;
sürekli bir yaşama'dır
kısaca:
sonuç varsa o insan'dır.

 

Ahmet Taner Kışlalı "Evet, Atatürk Suçludur!"

Evet, Atatürk Suçludur!..

Biz, asıl suçluyu bir kenara bırakıp suçsuzlarla uğraşıyoruz!

Evet… Bugünkü ortamın tek suçlusu Atatürk’tür!..

Eğer bugün 60 milyon insanımız. Batı Trakya’daki Türkün durumunda değilse bunun suçlusu odur!

Eğer 1923’te, kişi başına düşen ulusal geliri 70 dolar
olan bir toplum, şimdi 2700 dolara ulaşmışsa bunun suçlusu odur!

Eğer 1929-39 yılları arasında, bütün dünyada sanayi
üretimi yüzde 19 artarken, Türkiye’de yüzde 96 artmışsa
bunun suçlusu odur!

Eğer Türk işçisi, Batı’daki gibi, çocuk yaşta yeraltında
günde 14-16 saat çalıştığı dönemler yaşamamışsa bir oy
hakkı için bile Fransız işçisi gibi, 59 yıl kanlı bir savaşım
vermek zorunda kalmamışsa bunun suçlusu odur!

Eğer Türk kadını; yasal olarak erkeğine eşitse “köle”
değilse seçme ve seçilme hakkını, Fransız kadınından
bile önce elde etmişse kadınlar bugün Türkiye’de vali,
bakan, başbakan bile olabiliyorsa bunun suçlusu odur!

Eğer 1923’te Darülfünun’daki öğrenci sayısı 2100 olan
bir Türkiye’de, bugün yüzbinlerce genç üniversitelerde
okuyorsa bunun suçlusu odur!

Eğer açık havadaki klasik müzik konserlerini on binlerce genç izliyorsa bunun suçlusu odur!.

Eğer şeyhülislamlar “fetva” verip Kuran’ın Türkçe basımını engelleyemiyorlarsa ezanlar düşman bayraklarının gölgesinde okunmuyorsa bunun suçlusu odur!

Eğer bugün Köy Enstitülü binlerce köylü çocuğu, kültür yaşamımıza damgalarını vurabiliyorlarsa bunun suçlusu odur!

Eğer 1923’lerde ortaçağ karanlığında yaşayan bir toplum, bugün 21. yüzyılın aydınlığına bir ölçüde yaklaşabilmişse bunun suçlusu, elbette ki odur!

Atatürk’ün suçları saymakla bitmez.

Kralların, şahların, cumhurbaşkanlarının, başbakanların Ankara’yı ziyaret için kuyruk olmalarının sorumluluğu da Atatürk’e aittir… Baskı rejimlerinden kaçan yüzlerce Batılı bilim adamının Türkiye’yi seçmesinin sorumluluğu da…

Faşist Mussollini’nin bile Türkiye’yi “Avrupalı” saymasının günahı da…

Ama suçlunun suçlarının iyi anlaşılabilmesi için, suçsuzların suçsuzluklarının da unutulmaması gerekir.

Sokaktaki adamın bile “miras hakkı”na dokunulamaz
iken, Atatürk’ün vasiyetini çiğneyerek. Türk Dil ve Tarih
kurumlarını devletleştiren, Atatürk’ün miras gelirlerini,
devletin atadığı memurlara dağıtan “beş general” suçsuzdur!

“Ben Atatürkçüyüm ve laikim” diyerek, din derslerinin zorunlu olması hükmünü anayasaya koydurtan, Alevi’nin, Hıristiyan’ın, Yahudi’nin, “Sünni İnancı”nı öğrenmesini zorunlu hale getiren, Marmaris’teki emekli adam suçsuzdur!

Köy Enstitüleri’ni kapatırken imam-hatip liseleri açanlar… Laik liselerde eğitim görenlerin sayısı son 20 yılda 3 kat artarken imam-hatip okullarını bitirenlerin sayısının 14 kat artmasını sağlayanlar… Menderes’ten Demirel’e, Özal’dan Yılmaz’a, tüm “Atatürkçü laik” başbakanlar suçsuzdur!

Milli Eğitim Bakanlığı’nı şeriat yanlılarının işgaline
terk edenler… Sağlık ve Tarım bakanlıklarını şeriatçılara
peşkeş çekenler İçişleri Bakanlığı’nın yapısını bozup
valilerin, kaymakamların, emniyet müdürlerinin şeriatçı
olması için kollarını sıvayanlar.. Hepsi, hepsi suçsuzdur!

Asıl suç, harp okulunu şeriatçılara açmamakta direnen Kemalistlerdedir!.

Sokaktaki adama küfreden suçludur. Ama Atatürk’e
küfreden suçsuzdur (Tıpkı sokaktaki adamın mirasına dokunmanın suç, ama Atatürk’ünkine el koymanın “sevap” olması gibi)!..

★★★

Erbakanlar, Mezarcılar, Dicleler, Holding solcuları,
numaracı cumhuriyetçiler.. Şeriatçılar, Kürt ırkçıları…

Hepsi de haklılar!

Onların ayaklarının altına halıları kim döşedi?
1950’den beri bu ülkeyi yönetenler değil mi?..

 02 Mart 1994, Çarşamba Cumhuriyet Gazetesi

Bekir Sıtkı Erdoğan - Yağmurda Unutulan Şarkı

 Önce bir yağmur bir yağmur iki gözüm
Önce ıpıslak iki kuş
Sonra yıkılmış evrenler geçti vitrinlerden
Sonra insanlar iki gözüm
İnsanlar
Kahrolmuş

Islak senaryolar üstüne ta iç boşluktan
Boyut boyut yalnızlıklar ağıyordu
Öksüz anılar üstüne iki gözüm
Kırık ikindiler üstüne
Kuşkulu bir yağmur yağıyordu

İkişer üçer yitiriyordum seni kavşaklarda
Yollar ayak bileklerime dolanıyordu hep
Taş taş çöküyordu en kutsal yapılar
Yüzler karanlıktı iki gözüm
Düşünceler dar
Bir geçit bulamıyordum sana
Ellerim yordamlarını yitirmişti üstelik
Hep yabancıydı çaldığım kapılar

Oysaki, son çağrımdı bu ta can köşemden
Oysa yürek yürek son yeşermemdi
Çağ çağ, kanat kanat, sevgi, ışık, nur
Ah sonra o yağmur iki gözüm
Ah sonra o
Yağmur

Şimdi,
En kırık vaktidir uzak imbatların
Öykümüzün en yaralı yerinden
Damlar yüreğime ılık bir sızı
Sonra birden duyar gibi olurum
Hoyrat yağmurlar altında
Martı çığlıklarına karışıp giden
Çocuksu şarkımızı...

 

William Blake - Masumiyet Alametleri

Görmek bir kum tanesinde bir dünya, Dünyayı bir kum tanesinde görmek,
Ve bir cennet bir yaban çiçeği’nde, Ve cenneti bir kır çiçeğinde,
Tutmak sonsuzluğu avucunda, Sonsuzluğu avucunda tut,
Ve ebediyeti bir saatin içinde.Ve ebediyeti bir saatte…
Kapatılmış bir kızıl gerdan kafese…Kafese kapatılmış bir kızıl gerdan,
Boğar tüm Cennet’i öfkeye.

Kumru ve güvercinlerle dolu bir kumru evi
Titretir Cehennem’in tüm bölgelerini.
Bir köpek, kapısında açlıktan ölen efendisinin,
Haber verir çöküşünü devletin.
Hor kullanılan bir at yol üstünde
Yakarır insan kanı için Cennet’e.
Her feryadı yaban tavşanının, izi sürülen,
Bir elyaf koparır beyinden.
Bir tarla kuşu, kanadından yaralı,
Susturur bir Kerub’un şarkısını.

Kışkırtılmış ve kavgaya hazırlanmış dövüş horozu
Ürkütür yükselen güneşi.
Her kurtun ve aslanın uluyuşu
Ayağa kaldırır Cehennem’den bir insan ruhunu.
Yabani geyik, orada burada gezerken,Orada burada gezerken yabani geyik
Uzak tutar insan ruhunu üzüntüden.Uzak tutar insan ruhundan kederi.
Hor kullanılan kuzu halk kavgalarına yol açar, Hor görülmüş bir kuzu yol açar isyana
Ve yine de kasabın bıçağını bağışlar. Yine de bağılar kasap bıçağını.
Küçük çitkuşu’nu inciten adam
Sevgi görmeyecektir insanlardan.
Kim getirirse öküzü gazaba
Kadınlar sevmeyecektir onu asla. Asla sevilmeyecektir kadınlar tarafından
Sineği öldüren oyunbaz oğlan
Tadacaktır düşmanlığını örümceğin.
İşkence eden kişi mayısböceği’nin perisine
Bir kameriye örer sonsuz gecenin içinde.
Tırtıl, yaprağın üstündeki, Yaprağın üstündeki tırtıl,
Yineler sana annenin dertlerini.
Güve’nin ya da kelebeğin canına kıyma, Güve ya da kelebeğin kıyma canına,
Çünkü kıyamet yaklaşmakta. Çünkü kıyamet yaklaşmakta.
Atını savaş için eğiten kişi, Atını savaş için eğiten
Geçemez asla kutup engelini.
Dilencinin köpeğini ve dul’un kedisini besle,
Sen şişmanlarsın böylece.
Akşamın sona erişiyle uçup giden yarasa
Terketmiştir inanmayan beyni bunu yapmakla. Bunu yapmakla terketmiştir inanmayan beyni
Baykuş gece vakti ziyarete gelen Ziyarete gelen baykuş gece vakti
Dem vurur inançsızın korkusundan. Dem vurur inançsızın korkusundan
Sivrisinek, yaz türküsünü söyleyen, Yaz türküsünü söyleyen sivrisinek
Zehir elde eder iftiracının dilinden. Zehir üretmekte iftiracının dilinden
Zehiri semenderin ve yılanın Zehri, semender ve yılanın
Teridir kıskançlığın ayağının. Teridir, kıskançlık ayağının
Zehiri balarısının Zehri bir bal arısının
Kıskançlığıdır sanatçının. Kıskaçlığı demektir sanatçının.

Bir gerçeği kötü niyetle söylemişsen
Daha kötüdür uydurabileceğin tüm yalanlardan.
Neşenin ve kederin örgüsü çok incedir,
Kutsal ruh için örülmüş bir giysidir;
Her kederin ve özlemin altında
İpekle örülmüş bir neşe yatar aslında.
Ki böyle olması hakçadır;
İnsan neşe ve keder için yaratılmıştır;
Ve bunu gereken şekilde bildiğimizde,
Güvenle ilerleriz dünya’nın içinde.

Bebek daha fazlasıdır kundak bezlerinden;
Her tarafında bu insanlar diyarının
Eller doğdu ve yapıldı araçlar,
Dillerinden her çiftçi anlar.
Her gözün döktüğü gözyaşı
Bir bebeğe dönüşür sonsuzlukta;
Ve yakalanır ışıltılı dişilerce,
Ve döndürülür tekrar kendi zevkine.
Melemeler, böğürmeler, kükremeler ve havlamalar
Cennet’in kumsalını döven dalgalardırlar
Bir bebek sopanın altında ağladığında.

Öcünü yazar ölümün diyarlarına.
Kişi küçük çocuğun inancıyla alay ettiğinde
Alay edilecektir onunla yaşlılıkta ve ölüm’de.
Kuşku duymayı öğreten kişi çocuğa
Çıkamayacaktır çürümüş mezar’dan asla.
Küçük çocuğun inancına saygı duyan kişi
Yenecektir ölümü ve Cehennem’i.
Çocuğun oyuncakları ve sağduyusu yaşlı adamın
Ürünleridir iki mevsim’in.

Soru soran kişi, ki oturuşu pek muzipçedir,
Yanıt vermesini asla bilmeyecektir.
Şüphe taşıyan sözleri yanıtlayan kişi
Söndürür bilginin ışığını.
Cırcırböceği’nin çığlığı ya da bir bilmece
Uygun bir yanıttır bir şüphe’ye.
Karınca’nın inç’i ve kartal’ın mil’i
Gülümsetir topal felsefeyi.

Kişi gördüklerinden şüphe duyuyorsa
Ne yaparsan yap, inanmayacaktır asla.
Eğer güneş ve ay şüpheye düşselerdi
O dakika sönüverirlerdi.
Prens’in kaftanları ve palavraları dilencinin
Zehirli mantarlardır keselerinde cimri’nin.
Dilencinin paçavraları, kanat çırparak havada,
Bölerler gökyüzünü parçalara.

Daha değerlidir yoksulun çeyrek peni’si
Tüm altınlardan Afrika sahillerindeki.
Cimrinin topraklarını alıp satar az bir para,
İşçinin ellerinden zor alındığında;
Ya da, eğer yukarıdan korunuyorsa,
Alıp satar tüm o memleketi.
Kılıç ve tabancayla kuşandığında asker
Yaz güneşine felçli bir halde hücum eder.

Bilinen en güçlü zehir
Sezar’ın defne tacından gelmiştir.
Çarpıtamaz insan ırkını
Zırhın demiri kadar kimse.
Altın ve mücevherler sabanı süslediğinde
Kıskançlık boyun eğecektir barış sanatlarına.
Bir tutkunun içinde olmak sana iyi gelebilir.
Ama tutku senin içindeyse bu hiç iyi değildir.

Bir memleketin kaderini belirler kumarbaz ve fahişe,
Devlet onlara resmi izin verdiğinde.
Orospunun sokaktan sokağa seslenişi
Örecektir yaşlı İngiltere’nin kefenini.
Kazananın haykırışı, bedduası kaybedenin
Danseder cenaze arabasının önünde ölü İngiltere’nin.

Her gece ve her sabah
Doğar bazıları acıya.
Her sabah ve her gece
Doğar bazıları tatlı hazza.
Doğar bazıları tatlı hazza,
Doğar bazıları sonsuz geceye.
Yönlendiriliriz bir yalana inanmaya
Göz’ün içinden görmediğimizde,
Ki bir gece doğmuştur, can vermek için bir gecede,
Ruh uyurken ışık huzmelerinde.

Tanrı belirir ve ışıktır Tanrı
Gecenin içinde barınan o zavallı ruhlara;
Ama bir insan biçimini sergiler
Günün diyarlarında yaşayanlara. 

Çeviri: Sertan Balkan

Jean-Paul Sartre "Her seçiş bir vazgeçiştir."

  

"Birini sevmeye koyulmak başlı başına bir iş, bir girişimdir. Güç ister, yürek ister, körlük ister. Hatta başlangıçta öyle bir an vardır ki uçurumun üstünden sıçramak ister; düşünmeye kalkarsan aşamazsın onu." 

"Aşk; iki insanın bilinçlerini birleştirme çabasıdır. Boşuna bir çaba, insan kendi bilincine mahkumdur."

"Gidersem başkalarına isyan etmiş olurum, gitmezsem isyanım kendime olur."

"Demek cehennem bu. Hiç aklıma getirmezdim böyle olacağını… Acı, ateş, kızgın ızgara hepsi sizsiniz demek… Ne gülünç şey! Kızgın ızgaranın ne gereği var: Cehennem başkalarıdır."

"Kötülük, ancak tam hızla giderken dengede kalabiliyordu, bisiklette olduğu gibi."

"Bir şey sona ermek için başlamıştır. Serüven uzamaya gelmez, ona anlam veren ölümüdür yalnız."

"Her an, ardından geleni getirmek için ortaya çıkar."

"İnsanların ne olduklarıyla değil, ne olabilecekleriyle ilgilenirim."

"Savaşı zenginler çıkarır, yoksullar ölür."

"İnsan ilk önce varolur, ortaya çıkar, sahnede görünür ve ancak ondan sonra kendisini tanımlar."

"Yalnızdı, korkunç bir sessizliğin ortasında, özgür ve yalnız, yardımsız ve mazeretsiz, bir daha dönememecesine karar vermeye mahkum, her zaman için özgür kalmaya mahkum."

"Duyduğum acıyı göstermemek yetmiyordu, acı duymamak gerekiyordu."

"En büyük günah pişmanlıktır."

"İnsanın özgürlüğü, kendisine yapılanlara karşı takındığı tavırda gizlidir."

"İnsanlar kahramanları oynuyorlar; çünkü korkaklar. Azizleri oynuyorlar; çünkü kötü ruhlular. Suikastçiyi oynuyorlar; çünkü komşularını öldürmek için yanıp tutuşuyorlar. İnsanlar oynuyorlar; çünkü doğuştan yalancılar."

"İnsan sahip olduklarının toplamı değil, fakat henüz gerçekleştiremediklerinin toplamıdır."

"Sahip olduğum eşyalar, zamanla bana sahip oluyorlar. Ne zaman bir nesneyi sevsem, onu hemen bir başkasına veririm. Cömertlik değil bu, nesnelerin kölesi olmak istemiyorum."

"Trenlere biniyorsun ama garda kalanları da özenle seçiyorsun."

"Seçim yapmamış olmak da başlı başına bir seçimdir."

"Hayatta yapılacak o kadar çok hata vardır ki, aynı hatayı yapmakta ısrar etmenin bir anlamı yoktur."

"Düşünce özgürlüğünden yoksun olmak düşündüğünü söylememek değil, hiç düşünmemiş olmaktır."

"İnsan olmanın ilk koşulu, bir şiddet eylemine katılmayı dolaylı ya da dolaysız reddetmektir."

"Hayat üç bölümdür: Dünyayı değiştireceğini sandığın, dünyanın değişmeyeceğine inandığın ve dünyanın seni değiştirdiğinden emin olduğun bölümler."  

---Jean-Paul Sartre (tam adı: Jean-Paul Charles Aymard Sartre) (21 Haziran 1905, Paris - 15 Nisan 1980, Paris), ünlü Fransız yazar ve filozoftur. Felsefi içerikli romanlarının yanı sıra, her yönüyle kendine özgü olarak geliştirdiği Varoluşçu felsefesiyle de yer etmiş; bunların yanında Varoluşçu Marksizm şekillendirmesi ve siyasetteki etkinlikleriyle 20. yüzyıl'a damgasını vuran düşünürlerden biri olmuştur. O, her şeyden önce bir anlatıcı, denemeci, romancı, filozof ve eylemci olarak yalnızca Fransız aydınlarının temsilcisi olmakla kalmamış, özgün bir Entelektüel tanımlamasının da temsilcisi olmuştur.

"Varolmak susamadan içmek gibi bir şeydir."

"Varlığında,varlığın var olmasının söz konusu olduğu bir varlık olarak var olan bir varlığım."

Resmi payeleri hep reddettim. Legion d’Honneur’ü de kabul etmemiştim. Fransız akademisine de girmedim. Yazar kendisinin bir kuruma dönüştürülmesini reddetmelidir. Bu onur verici bir paye dahi olsa bunlar kişisel nedenlerim. Ayrıca şu da var: Ben iki kültürün barış içinde bir arada yaşayabilmesi için uğraşıyorum. Elbette çelişki ve çatışma var ve olmalı. Burjuva bir ailede yetiştiğim halde sosyalist oldum. Sempatim ondan yanadır. Bir de bu yüzden , bu ödülü verenlerin konumundan dolayı , kabul edemem.......(Nobel Ödülünü reddettikten sonra)

 

İnsanoğlu özgürlüğe yazgılıdır; çünkü, bir kere dünyaya atıldıktan sonra yaptığı her şeyden sorumludur.