Bertolt Brecht - Demişsiniz Öğrenmek İstemem Hiçbir Şey

Duyduğuma göre,

hiçbir şey öğrenmek istemem, demişsiniz.

Siz bir milyonersiniz öyleyse.

Korkunuz yok geleceğinizden,

pırıl pırıl önünüz, aydınlık.

Ne güzel kader hazırlamış ananız babanız size,

takılmayacak ayaklarınız hiçbir taşa.

Kalın isterseniz olduğunuz gibi,

ne olacak sanki öğreneceksiniz de.

Bazı zorluklar çıksa da karşınıza,

boş yere üzmeyin kendinizi;

Gösterirler size önderleriniz

yapmanız gereken şeyi.

Öğrenmişlerdir onlar nasıl olsa

bütün engelleri aşmanın yolunu,

bilirler nedir her devirde geçer akça.

İşte her şey önünüzde hazır, ne isterseniz,

gerek yok parmağınızı bile oynatmanıza.

Kurulmuş olsaydı düzen başka türlü,

o zaman gerekirdi bir şeyler öğrenmeniz.

Türkçesi: A.Kadir

Ugur Gökbulut - Beni İyi Dinle Kızım

Bak kızım; yol arkadaşını, hayat arkadaşını iyi seç.

Sevgiyle büyüdün ve sadece sevgiye alışık senin yüreğin.

bil ki; içinin ısınmadığı herkes incitebilir seni.

Ve seni üzgün görmek benim de nefesimi keser.

Bir adamı seveceksen, sadece sana iyi gelen sözlerine, seni alıp götüren gözlerine takılma, ayrıntılara da takıl kızım.

Gözleri değişebilir, sözleri değişebilir, seni sevdiğini söyleyen adam bir anda hiç de görmek istemediğin bir hale dönüşebilir.

Şimdiyi düşünme hep, ara sıra kaldır gözündeki perdeyi de, biraz da onunla yaşamayı düşündüğün geleceğine bak.

İhanetini, yalanını, saygısızlığını ve benim sende görmeye dayanamayacağım hiçbir davranışını sakın affetme kızım.

Kazancına değil, adamlığına bak. para kazanılır, kaybedilir, ama adam dediğin öyle kolay bulunmaz kızım.

Kolay büyümedin, kolay gelmedin sen bugünlere.

Hayatın seni hırpaladığı zamanlarda da, öyle kolay pes etme kızım. Çünkü yüzünün her halini ezbere bilirim ben.

Seni herkes sevebilir, ama ben seni bir başka severim.

Ne demek istediğimi sen de bir kızın olduğunda anlayacaksın.

Ve bil ki; ömrüm yettiğince yanındayım her zaman.

Sen benim, hep o minik kızım olarak kalacaksın.

Tolstoy şu cevabı verir : Gorki! Ben ispinoz kuşu değilim ki her zaman aynı türküyü söyleyeyim. İnsan kalbinin bin türlü nağmesi var. Bugün de başka bir nağmemi terennüm ediyorum…

Bir gün Tolstoy ile Maksim Gorki Kırım’da gezinirlerken Tolstoy bir kuşun ötüşünü duyar. Kuşu merak ettiğini hisseden Gorki, Tolstoy’a daha bu ne kuşudur dedirtmeden ispinoz olduğunu söyler. İspinozun hep aynı öttüğünü de sözüne ilave eder...Sonra filozofiye dalıverirler. Tolstoy bir husustaki görüşlerine muhalif şeyler söyler. Oysa daha önce farklı düşünmüş farklı söylemiştir. Bu farklılığı gören Gorki hemen soruverir; Üstad! Önceleri böyle düşünmüyordun, farklı düşünüyordun. Oysa görüyorum ki şimdi yeni şeyler söylüyorsun. Kendinle çelişmiyor musun? 

Tolstoy şu cevabı verir : Gorki! Ben ispinoz kuşu değilim ki her zaman aynı türküyü söyleyeyim. İnsan kalbinin bin türlü nağmesi var. Bugün de başka bir nağmemi terennüm ediyorum… 

 

Frida Kahlo "Kendi portremi resmediyorum çünkü çoğunluklukla yalnızım, çünkü en iyi tanıdığım insanım."

 

- Ayaklar, uçmak için kanatlarım varken sizi neden arayayım?

- Kendi tenimden daha çok seviyorum seni.

- Kendi portremi resmediyorum çünkü çoğunluklukla yalnızım, çünkü en iyi tanıdığım insanım.

- Başıma gelen en iyi şey, acı çekmeye alışmaya başlamam.

 - Rüyaları ya da kâbusları asla resmetmedim. Resmettiklerim benim kendi gerçeklerimdi.

 

 

Cemal Süreya'nın kendisini anlattığı yazı

Bütün çocuklar anlar da Okul kitaplarına girmez benim şiirim. Hayatım alev halidir Çiçek tozudur Kırılmış dalın türküsüdür.

Bir de kendi kendime sesli konuşmam var. Ben asıl ordayım işte. Duygulu bir adamım ben. Öfkem belli olur, coşkum ortaya çıkar da, sevincim, üzüncüm dibe akar, orda büyür. 

Dikkat ! Okul Var

Şanssız mıydık? haksızlık olur şimdi
Düşünsene nasıl geçmiştik hızla
Birleşen iki güvercinin arasından
Hiç dokunmaksızın onlara

Bende tarçın sende ıhlamur kokusu
Az mı dolandık Başkentin sokaklarında
Ama işte şölenin kaçınılmaz acısı
Bizim payımıza düştü sonunda

Aşkımız şimdi görklü bir hayatın
Yabancaya berbat bir çevirisi
Sen metinde üç beş satır atladın
Ben geçmiş zamanda dondurdum fiilleri

Sen ki özenle katlanmış bir mendil gibiydin
Düşünür müsün zaman zaman acaba
Nelerle ödedik şu mevsimi
Ve gün nasıl vuruyor topuklarımıza

Şanssızım diyemem ben kendi payıma
Oluyor böyle şeyler ara sıra
Sözgelimi okul kitaplarına girmez şiirim
Bütün çocuklar anlar da