26 Haziran 2015 Cuma

Zülfü Livaneli - Kardeşimin hikayesi / Emile Zola - Meyhane


İnsan soyu zayıf, kırılgan, ölümlü, her türlü hastalığa, kazaya, acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor, bunları unutuyor. İşte anahtar kelime bu; Hayatın özü, büyük sırrı, olmazsa olmazı; Unutmak..
Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı yaşam da olmazdı.
    İnsan, unutmadan yaşamını sürdüremez...Zülfü Livaneli

*

Yaşamın kederli geçen günleri arasına, seyrek de olsa bazen , neşeli günler serpiştirilmiştir. Birbirini sevmeyen , hatta birbirlerinden nefret eden insanlar , böyle günlerde birbirlerine yakın görünürler...Emile Zola