25 Ocak 2013 Cuma

Çocuklarınıza nasıl düşünmelerini değil, ne düşünmelerini öğretiyorsunuz.




Sevgi duyguların (nefret, kızgınlık, şehvet, kıskançlık, şüphe) yokluğu değil, tüm duyguların bileşimidir.
Ruhun koşulsuz sevgiyi deneyimlemesi için, her insani duyguyu deneyimlemesi gerekir.
Olumsuz duyguları ifade etmemek, onları yok etmez. Sadece içinizde hapseder. Hapsedilen duygular ise bedeni hasta eder ve ruhu yaralar.
Acınızı ifade etmenize izin verildiğinde acınızdan kurtulursunuz. Çocukların acılarını ve üzüntülerini ifade etmelerine izin verildiğinde yetişkin olduklarında da üzüntülerini ifade etmekte sağlıklı olurlar. Böylece üzüntülerini kolaylıkla aşarlar.
İnsanlar sıklıkla başkaları için bir şeyler yaptıklarını sanır. Ama aslında her şeyi kendileri için yapar.
Herkes her şeyi daima kendisi için yapar.
Lütfen yüreğinizde olanı zihninizde olanla karıştırmayın. Zihninizde olan şeyler oraya başkaları tarafından konuldu. Yüreğinizde olan şeyde ise beni taşıyorsunuz.


 * * *
 Gerçek usta, en çok öğrencileri olan değil, en çok usta yaratandır.
Gerçek lider, en çok takipçisi olan değil, en çok lider yaratandır.
Gerçek öğretmen, en çok bilgiye sahip olan değil başkalarını en çok bilgilendirendir.
Gerçek tanrı, en çok kulları olan değil, en çok kişiye tanrısal olmaları için hizmet edendir.
Bu tanrının yüceliğidir. Tanrının kulları yoktur. O ulaşılmaz değildir, ama kaçınılmaz olandır.

Tanrı ile Sohbet