17 Ocak 2013 Perşembe

Söz Yürekten Çıkarsa Yüreğe Gider

İkinci bebeği olacağını  öğrenince çok sevindi.Üç yaşındaki oğlunu, doğacak kardeşi için hazırlamaya başladı...Bebeğin kız olacağı anlaşıldı. Oğlu, annesinin karnındaki kız kardeşine her gün şarkı söyledi. Kardeşini daha görmeden bir sevgi bağı oluştu. Zamanı geldi. Doğum sancıları başladı. Fakat bir sorun vardı..

Doktorlar çaresizdi. Bir sezeryan ameliyatı gerekiyordu. Ameliyat çok zor geçti. Sonunda bebek doğdu. Bebeğin durumu ciddiydi. 

Bebek, yoğun bakım ünitesine kaldırıldı.Günler geçtikçe küçük kızın durumu kötüye gidiyordu.Doktorlar üzgündü,cocuğun kurtulma ümidi yoktu. Bebekleri için evlerinde bir oda düzenlemişlerdi. Şimdi, cenaze için hazırlanıyorlardı. Oğulları, kız kardeşini görebilmek için yalvarıyordu.
"Kardeşime şarkı söylemek istiyorum." diyordu.
Ama, yoğun bakım ünitesine çocukların girmesi yasaktı...Sonunda kadın kararını verdi. Bebeği nasıl olsa ölecekti. Çocuğunun, kardeşini görmesini engellemeyecekti. Ne yapıp edip çocuğu içeri sokacaktı. Oğluna, oldukça büyük gelen bir ziyaretçi giysisi giydirdi ve yoğun bakım ünitesine soktu. Çocuk yürüyen bir çamaşır torbası gibiydi. Baş hemşire, onun bir  çocuk olduğunu fark etti.“ O çocuğu içeri sokamazsınız," diye uyardı.
Kadın, başhemşireye dönerek bağırdı :
“Oğlum,kız kardeşine şarkı söylemeden buradan çıkmayacak!..."
Oğlunu,  kız kardeşinin yatağına götürdü.
Küçük kız, yaşam savaşını yitirmek üzereydi.Çocuk, bir süre kardeşinin yüzüne baktı... 3 yaşındaki bir çocuğun saf, temiz, pırıl pırıl  sesiyle şu şarkıyı mırıldandı :
“Sen benim gün ışığımsın, tek gün ışığım, gökyüzü griyken beni mutlu edersin.”
Küçük kız, bu sesi tanıdı, aniden tepki verdi. Kalp atışları düzelmeye başladı. 

Annesi,  “Şarkıyı sürdür!” dedi, oğluna.
“Seni ne çok sevdiğimi asla bilmeyeceksin,Lütfen gün ışığını benden alma bebegim.”
Çocuk şarkıyı sürdürdükçe, bebek, kesik kesik nefes almasını hızlandırdı. 

Annesi, gözyaşları içinde “Devam et, oğlum !" dedi.
“Geçen gece uyurken, rüyamda  seni kollarıma aldığımı gördüm, bebegim”
Şimdi, onu içeri almak istemeyen hemşirenin yüzü de gözyaşları içindeydi. Bütün hastane personeli, doktorlar başlarına toplanmıştı. Annesi de coşkuyla şarkıya katıldı :
“Seni ne çok sevdiğimi asla bilmeyeceksin, bebegim. Lütfen gün ışığını benden alma.”
Anne, oğul şarkılarını sürdürdü. Ve, küçük kız, birkaç gün sonra iyileşti. Abisine, annesine, odasına kavuştu. 

Sevdiğiniz insanlar için ümidinizi kesmeyin...
Sevgisiz, ümitsiz kalmayın...