4 Mart 2017 Cumartesi

Düşünmenin suç olmadığı bir dünya kurulur mu dersin?


Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Kalbime baktım da işte iyice
Kalbimde senin için yok bile kinim
Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
Kalbimde kalbine yok bile kinim.
*
şimdiden çekilecek acısı bunun
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
böylesine sevilecek bu dünya
"yaşadım" diyebilmen için.
*
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir.
Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de uymayanlar acıtsa da içini unutma;
yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.
Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.
Elbet bitecek güneşe hasret günler.
Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil,
günesin çiçekleri dolduracak yüreğini.
*
dillere destan bir şeyler olur dünyaya sevdası insanın.
ve yaz yağmurundan sonra yapraklar
ve her mevsim ve her saat İstanbul.
*
Sabahın sahibi vardır.
Gün daima bulutta kalmaz.
Herhal ilerdedir
yaşanacak günlerinen güzelleri.
*
Ve biz yine bir kış daha geçireceğiz,
Büyük öfkemizin içinde,
Ve mukaddes ümidimizin ateşinde ısınarak.
*
Yollarda gezmekten yorgun her gece
    Yıldızlar ölürken eve dönünce
Bir zavallı gibi inildeyerek
    Kapının önünde bekler bir köpek.
Evimde sükûna koşuyorken ben
    Bilinmez bir hisle onu önümden
Her gece kovarım, her gece gelir;
    İçinde baş eğmiş tevekküle bu
Sarı gözlerinde ağlayan ruhu
    Bir şifa dilenir karanlıklarda.
Za'fa isyan edip ruhunda bir an
    İçinden zinciri o kırmamıştır.
Bu sağır göklere haykırmamıştır!...
    Hep boynu bükülü, gözleri nemli,
Daima hıçkıran gönlü elemli
    Gönlünde ağlıyor sonsuz bir enîn
Her gece yalvaran bu biçarenin
    Kapım kapanınca yüzüne birden:
İnleyen sesinden ürperirim ben.
    Derim: Hor görmesin bunu kalbimiz,
Bu ruha o kadar benzeriz ki biz! .
*
Bu çarpan yürek kimin
sesleri soluklarımızın üstünde küt küt atan
senin mi şehrin mi akşamın mı
yoksa benimkisi mi?
Akşam nerde bitiyor nerde başlıyor şehir
şehir nerde bitiyor sen nerde başlıyorsun
ben nerde bitip nerde başlıyorum?.
*
Birbirinden güzel dört sevgilim var:
Acı bir haz ile her gece gönlüm
    Birinden boşalır, biriyle dolar....
Birincinin bilmem henüz adını.
    Aşkıma ne cevap verecek diye
Merakım seviyor bu genç kadını.
    İKinci diyor ki: Delikanlı, sen
Gönlümün en mesut sahibi oldun!
    Okşanan gururum onu sevdiren...
Üçüncü: Kalbimde bir hiçsin! diyor.
    Dizinde ağlayıp reddolundukça,
Ezilen gururum onu seviyor.
    -Ne kadın!- diyorlar dördüncüsüne
Onda âsabımdır vurulmuş olan
    Güzel vücudunun bütün süsüne.
Birbirinden güzel dört sevgilim var;
    Fakat hâla gönül, bilinmez neden,
Evvel zamandaki sevdayı arar?.
*
Koynumda çırılçıplaksınız
Şehir, akşam ve sen
Aydınlıgınız yüzüme vuruyor
Bir de saçlarınızın kokusu.
Bu çarpan yürek kimin
Sesleri soluklarımızın üstünde küt küt atan
Senin mi şehrin mi akşamın mı yoksa benimkisi mi?
Akşam nerde bitiyor nerde başlıyor şehir
Şehir nerde bitiyor sen nerde başlıyorsun
Ben nerde bitip nerde başlıyorum?.
*
Ne diyeyim,
dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur
bizden aldıkları umut.
Dünya adaletsiz çocuk,
Dünya zorba.
*
O şimdi ne düşünüyor,
Şu anda, şimdi, şimdi?.