12 Şubat 2017 Pazar

Momo


Bütün yaşam bir hikâyedir ve biz de onun içindeyiz.

Sana bir akıl vereyim: Kendini fazla ciddiye alma.

Her insanın kendisine ait belli bir zamanı vardır. Ve bu zamanda yalnızca onda kaldıkça canlıdır, yaşar.

Bir insanın çok dostu olabilir ama insan, onların içinden bazılarını kendine daha yakın bulur ve onları daha çok sever.

Bazen öyle anlar olur ki, hiçbir şeyin değeri kalmaz. Bu duyguyu herkes bilir.

Korkmak için insanın bir nedeni olması gerekmez Momo.

Çok az kimse gerçekten iyi bir dinleyicidir.

"Zengin olmak marifet değil" derdi Momo'ya, "her isteyen zengin olabilir. Birazcık zenginlik için hayatlarını ve ruhlarını satanlara bir baksana, ne hale gelmişler!

İnsan ne kadar yavaş hareket ederse, o kadar hızlı ilerliyordu. Ama aksine ne kadar acele ederse, o kadar güç ilerliyordu.

Bu saatler sadece benim eğlencem. Bunlar her insanın göğsünde taşıdığı şeyin basit birer taklidi yalnızca. Çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör bir insan için gökkuşağının renkleri ve sağır bir insan için kuş sesleri nasıl boşunaysa, bütün bir yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki, düzgün çarpmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.

Her insanın kendisine ait belli bir zamanı vardır. Ve bu zamanda yalnızca onda kaldıkça canlıdır, yaşar.

Herkes çok iyi bilir ki, bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Zamanın bu garip kısalığı ve uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir.

İnsanlar ölümün ne olduğunu bilselerdi ondan hiç korkmazlardı. Korkmayınca da kimse onların zamanını çalamazdı.