Kültür Sanat Edebiyat

Kültür Sanat Edebiyat
KÜLTÜR okumak, anlamak, görebilmek, görebildiğinden anlam çıkarmak, ders almak, düşünmek ve zekayı geliştirmektir. SANAT güzelliğin ifadesidir. Bu ifade söz ile olursa şiir, nağme ile olursa musiki, nakş ile olursa ressamlık, oyma ile olursa heykeltıraşlık, bina ile olursa mimarlık olur. EDEBİYAT Söz ve manayı, yani insan dimağında yer eden her türlü bilgileri ve insan karakterinin en büyük duygularını, bunları dinleyenleri veya okuyanları çok alakalı kılacak surette söylemek ve yazmak sanatı. Bugün içindir ki edebiyat, ister nesir halinde olsun, ister nazım şeklinde olsun, tıpkı resim gibi, heykeltıraşlık gibi, bilhassa mûsıkî gibi, güzel sanatlardan sayıla gelmektedir.

21 Haziran 2016 Salı

Hiçbir şey, korkuya dayanan saygı kadar iğrenç değildir.



İnsan, İnsan olmadığı sürece, insanlar insan gibi yaşayamaz...
*
Umutsuzluk susar..Kaldı ki susmak bile,eğer gözler konuşuyorsa bir anlam taşır... 
*
Hiçbir şey, korkuya dayanan saygı kadar iğrenç değildir...
*
Önemli bir bilimsel doğruyu bulan Galilei, yaşamını tehlikeye soktuğu anda bulgusunu kolaylıkla yalanlamıştır. Bir anlamda iyi de yaptı. Bu doğru diri diri yakılmaya değmezdi. Dünya mı güneşin çevresinde döner yoksa güneş mi dünyanın çevresinde döner, hiç önemli değil bu. Ne olursa olsun bu önemsiz bir sorundur. Buna karşılık yaşamın yaşanmaya değmediğini düşünerek ölen birçok insan gördüm...
*
İnsan düşüncesinin bir anlam taşıyabilecek biricik tarihini yazmak gerekseydi, yapılacak şey birbirini kovalayan pişmanlıklarının ve güçsüzlüklerinin tarihini yazmak olurdu... 
*
Laf yetiştirmekte çok başarılı kişiler,
kendini yetiştirmede çok başarısızdır... 
*
Aşkın öldürdüğü de olur , hem de kendinden başka hiçbir gerekçe olmaksızın.. Birini sevmenin başkalarını öldürmek olduğu bir sınırı bile vardır.. Bir bakıma aşk , kişisel ve mutlak suçluluk olmadan olmaz.. ama bu suçluluk yalnızdır.. Aklın tanıklığından yoksun , ağır bir yüktür..
İnsan seviyorsa , yalnızca karar vermesi ve gerçek aşkın pek sonucuna yapayalnız karşılık vermesi gerekir.. Bu serüven dolu yalnızlığı , insan isteksiz bir kalbe ve ahlaka yeğler.. İnsan kendinden korkar ve kendisi için korkar.. Durumunu reddederek , kendini esirgemek ister.. Başlıca kaygısı , suçluluğunun ağırlığını biraz dindirecek bir gerekçe aramaktır.. Madem ki suçlu olmak gerekiyor , en azından , yalnız kalmasın..


Aşktaki ölçüsüzlük azizlere özgüdür , gerçekten istenen tek şeydir.. Toplumlar , nefrette ürettikleri ölçüsüzlüğün dışında bir ölçüsüzlüğü asla üretemediler.. Bu nedenle , onlara uzlaşmaz bir ölçü salık vermek gerek.. Ölçüsüzlük , çılgınlık , uçurum , bunlar bazıları için , belli edilmemesi , ya da olsa olsa , yalnızca zihinde yaratılması gereken , gizler ve tehlikelerdir..
İşte bu nedenle şiir sonsuz besindir.. Gizlerin gözetimini ona emanet etmek gerekir.. Herkese ait olan bir dilde yazan bize gelince , iki bilgelik olduğunu bilmek ve bazen , en yüksek düzeydeki bilgeliklerden birini bilmezden geliyormuş gibi yapmak zorundayız... 

*
Değil mi ki yaşam bir yerde ölümle -yani yoklukla- sonuçlanıyor, öyleyse nedir bu didinip durma, bu yedim-içtim, aldım-verdim, benim-senin kavgasının anlamı?... 
*
İnsan düşüncesinin bir anlam taşıyabilecek biricik tarihini yazmak gerekseydi, yapılacak şey birbirini kovalayan pişmanlıklarının ve güçsüzlüklerinin tarihini yazmak olurdu...
*
Hatırlamak için yavaşlar, unutmak için hızlanırız...