Kültür Sanat Edebiyat

Kültür Sanat Edebiyat
KÜLTÜR okumak, anlamak, görebilmek, görebildiğinden anlam çıkarmak, ders almak, düşünmek ve zekayı geliştirmektir. SANAT güzelliğin ifadesidir. Bu ifade söz ile olursa şiir, nağme ile olursa musiki, nakş ile olursa ressamlık, oyma ile olursa heykeltıraşlık, bina ile olursa mimarlık olur. EDEBİYAT Söz ve manayı, yani insan dimağında yer eden her türlü bilgileri ve insan karakterinin en büyük duygularını, bunları dinleyenleri veya okuyanları çok alakalı kılacak surette söylemek ve yazmak sanatı. Bugün içindir ki edebiyat, ister nesir halinde olsun, ister nazım şeklinde olsun, tıpkı resim gibi, heykeltıraşlık gibi, bilhassa mûsıkî gibi, güzel sanatlardan sayıla gelmektedir.

31 Ağustos 2015 Pazartesi

Sonbahar gelince ağaçlar nasıl yapraklarını döker yenilenme sürecine girer, sen de öyle tortularını at ve yenilenme sürecine gir



Özüne Dönüş Yolculuğu
Zor bir yolculuk bu, kolay değil. İnsanoğlunun özüne dönme yolculuğu. Şimdiye kadar doğru zannedip kalbine ördüğü duvarları kırma yolculuğu. Kalbinden her bir taşı çıkarttığında canı çok yanacak ama mükafatı çok büyük olacak. Kendini bilecek, sistemi hissedecek.

Kuşkuya yer verme kalbinde, kalp gözünün açılması için gerekli olan şeyler sende mevcut; arama onda bunda. Dua et, içten saf dua. O duanın karşılığı gelecek, yardım gelecek. Kendin için, kalbinin arınması için dua et. Hiçbir duan cevapsız kalmaz, yeter ki samimi olsun. Şekilcilikten uzak dur. Maddenin üzerindeki tesirinden uzaklaşarak dua et, kalpten yakar. Cevap hemen gelecek.

Kuşkuya yer verme kalbinde, şüpheye düşme. Şüphe, kuşku insanoğlundaki negatif duyguları besler, onu sıfır noktasından uzaklaştırır, denge bozulur. Hangi tarafı beslersen o taraf terazide ağır çeker. Dengede olmak, orada kalabilmek zor ama bunu her insanoğlu yapabilir. Bu kudret onda mevcut. Sistemin hiçbir şekilde baskısı, zorlaması yoktur. Her insanoğlu özgür iradesi ile terazisindeki ağırlıkları kendi yerleştirir. Yardım isterse yardım gelir. Terazinin hangi kefesi için yardım isterse orası için gelir. Suçlu yok, suçlu arama. Kusur yok, kusur arama. Mükemmel işleyen bir sistem var; sen de bunun bir parçasısın. Geleceğini sen hazırlıyorsun. Yoluna taşları da sen koyuyorsun, gülleri de; bunu asla unutma. Yapman gerekenlerle ilgili ancak ilham verilir, bunu da ancak kalbinle doğru anlarsın, beynine sorarsan yanılırsın. Kalbinin dilini çözmek, onun derinliklerine inmek, o engin okyanusta yüzmek kolay değildir. Çünkü onun üstünü öyle bir zift tabakasıyla kapladın ki orada küçücük bir delik açmak bile senin dünya hayatında inanılmaz değişikliklere neden olur. Uyanış yavaş yavaş başlar. Bir küçücük delik açsan öyle büyük güzellikler yaşarsın ki, şimdiye kadar dünya hayatında yaşadığın hiçbir mutluluğa, hiçbir sevince benzemez. O eşsiz olandır, o özdür, o özünün sevgisidir…

Sozsuz yüce bir yola çıktın. İstersen otur bekle, istersen yola devam et. Yolun sonunda mükafatın kendinsin, asıl olansın…

Kalbinde hissettiğin hiçbir şeyde kuşkuya yer verme. Terazinin negatif kısmını arttırma. Düşüncenin de bir enerjisi olduğunu, sistemin bunu dua enerjisi gibi kabul ettiğini unutma. Yaptıklarına ve düşündüklerine dikkat et. Allah yardımcın olsun.

Yenilenme Sürecine Giriş
Sonbahar gelince ağaçlar nasıl yapraklarını döker yenilenme sürecine girer, sen de öyle tortularını at ve yenilenme sürecine gir. Tortularından arın, saf olan özüne dön.

O kadar kalın bir duvar ördün ki kalbine, duvarın taşlarını yerinden çıkartmak çok zor. Her bir taşı yerinden çıkarttığında üzülüp şaşırırsın, ben bu muyum diye. Unutma ki o sadece dünyevi hayatındaki kendi kendine ördüğün taşlar. Özün saf, tertemiz, kutsal olanın ışığını taşır. O asla sönmez. Hep başkalarını suçluyorsun, artık suçlu arama. Sen eğer istemezsen kimse sana zarar veremez, yasa böyle. Negatif olan bir düşünceyi besleme. Düşünme ya da onu pozitife çevir. O zaman o düşüncenin etkisi sıfırlanır. Amaç hep sıfırda kalmak olmalıdır.

 

İnsanoğlunun Dikeni Egodur
Bilir misin bir gülün her bir yaprağının oluşumunda öyle büyük bir incelik, öyle büyük bir zariflik vardır ki, hiçbir yaprak birbirine benzemez ama aynı topraktan beslenir. İnsanoğlu da tıpkı güller gibi birbirinden farklı ama kaynak olarak birdir.

Güllerin nasıl dikenleri varsa, insanoğlunun da dikeni egodur.

Gülün dikenleri kendini korumak içindir. İnsanoğlunun dikenleri, kendinden kendini korumak içindir.

Bilmez ki kendine koyduğu bu dikenler nasıl canını yakar. Bir temizlese o dikenleri, kendini bulsa, özü ile buluşsa, o zaman anlayacak hakikat denizinde yüzmeyi. O zaman ruhunu kelepçeleyen bedeninden sıyrılıp içindeki engin okyanusu fark edecek.

Bak insanlara, senin gibi olanlara, başka gözle bak. Kalp gözünle bak. O zaman göreceksin ki hiçbirinizin birbirinizden farkı yok. Dıştan farklı gözükseniz de, hepiniz aynı tohumdansınız, aynı topraktan besleniyorsunuz.

Gelecekte olacak olanlar bunu anlamanız içindir. Anlayanların dikenleri temizlenecek, anlamayanların dikenleri artacak.

Son zamanları iyi değerlendirin, bunlar sizin son şanslarınız.

Daha önce de belirttiğimiz gibi, sona yaklaşıldığında kader diye birşey yok, herkesin özgür iradesi devrede. Kim içindeki okyanusa ulaşırsa cennetini bulmuş olacak. Bu o kadar da zor değil. Yardım insanın içinde, sadece dinlemesini bil. Sakın korkma, neden korkuyorsun ki, korktuğun kimse değil, sensin. Bulmacanın kendisi de çözümü de sensin…


30 Ağustos 2015 Pazar

28 Ağustos 2015 Cuma

Hocasından Levent Üzümcü'ye bir mektup

Sevgili Levent, Eski öğrencimsin. Ondan sonrasının da çok değerli bir tiyatro sanatçısısın. Yıllar boyunca hiç susmadın. Yalnızca tiyatro sahnelerinde değil, ama şu kocaman dünya sahnesinde, en etkili politik araçlardan biri olan tiyatronun diliyle, başta özgürlük olmak üzere, insanı insan kılan bütün değerleri savunmayı sürdürdün.
Ve şimdi, insanlığa hizmetlerinden ötürü ülkende görevinden atıldın. Çünkü bu ülke hâlâ resmi bir yazıyla bir in sanın görevine son vermenin onu sanatçılığından da edebileceği inancında olan örümcek kafalılarla dolu.
Görevine son verildiğini bildiren o yazıyı hep sakla. Hatta çerçeveletip duvarlarına as. Çünkü o yazı, aslında senin bir sanatçı olarak hayatta alabileceğin en şerefli belgelerden biri ve inan ki  çocuklarına bırakabileceğin en değerli mirastır.
Ben, hep senin gibi ‘susmak nedir bilmeyen’ tiyatro öğrencileri yetiştirmeyi amaçladım. Hayatımın sonuna kadar da bundan vazgeçmeyeceğim. Seninle gurur duyuyorum.
Hocan Ahmet Cemal

 kaynak...cumhuriyet.com.tr

26 Ağustos 2015 Çarşamba

Taarruz, 26 Ağustos sabahı saat 05.30'da topçu ateşimizle başladı. Türk'ün hakiki kurtuluş güneşi, 30 Ağustos sabahı bütün parlaklığıyla doğdu...



BİR TEK ATATÜRK HATIRLAR
Kocaseyit, harpten döndükten sonra burada köyünde kimseye savaş ile ilgili bir şey anlatmaz. 9 yılda yaşadıklarını kendine saklar. Kolay değil, yaşanan olaylar, büyük travmalar yaratmıştır muhtemelen. 1929'da Gazi Mustafa Kemal Atatürk, bir açılış için Havran'a gelir. Açılıştan sonra Havran Nahiye Müdürü'ne der ki, "Burada bir Seyit Onbaşı olacaktı onu görmem lazım."

Ancak Havran Nahiye Müdürü, Seyit Onbaşı'nın hangi köyde olduğunu bilmez. "Buluruz tabii Paşam" deyip, Edremit askerlik şubesinden Seyit'i sordurur. Manastır köyünde bulunur. Şubeden 2 jandarma görevlendirilip salınır. Sabah çıkan jandarmalar akşamüstü köye gelir. Kocaseyit, dağa kömüre gitmiştir. Jandarmalar evinin önünde akşama dek bekler. Akşam geç saatte evine gelen Seyit, jandarmayı görünce, kaçak kömür için geldiklerini sanır. Ama bozuntuya vermez. Askerlere "suçum ne ki" diye sorar. "Hayır, suçun yok biz seni bekliyoruz. Seni Paşa çağırıyor." Seyit, sevinir. Gece yarısı vardıklarında nahiye müdürü, Seyit'i perişan vaziyette görünce, önce onu bir güzel yıkatır, berberde saç sakal traşı yaptırır. Sabah da elbisesini verir. Atatürk'ün yanına çıktığında, biraz sohbetten sonra Paşa 'ne istersen, iste sen büyük kahramanlık yaptın' der. Maaş bağlatılmasını teklif eder. Seyit Ali, "Hayır paşam" demiş, "biz görevimizi yaptık maaş için değil" der. Tek bir isteği olur Atatürk'ten, "Ben dağda kaçak odunla kömür imal ediyorum. Havran ve Edremit'te gece kaçak satıyorum. Senin emrinle o dağdaki ormancılar baltamı almasa. Rahat çalışsam, maaş da istemem"
Atatürk, nahiye müdürüne talimat verir, Seyit'e dokunulmasın diye.
Ancak iki yıl sonra yeni gelen nahiye müdürü bu emri uygulamaz, Seyit'e pek rahat verilmez.
Seyit Ali Onbaşı, bir süre daha dağda odun kömürü yapar.
Yaşlanmaya başlayınca zorlanır, Havran'da bir fabrikada hamallığa başlar.
Seyit Ali Çabuk, 1939'da 50 yaşındayken, zatürreye yakalanır ve yaşamını yitirir.
Köyündeki mezara gömülür.

24 Ağustos 2015 Pazartesi

Alacakaranlık

 
olmaz ol alacakaranlık!

yerin dibine bat alacakaranlık!

evin ocağın sönsün alacakaranlık!

onulmaz dertlere düşesin de sürüm sürüm sürünesin alacakaranlık!

dilerim, ettiğini bulasın, kan kusasın...

sancıdan, sızıdan inliyesin!

canalıcıya can vermiyesin.

alacakaranlık, ne karanlıktır, ne aydınlıktır; ikisi ortası, aydınlıktan uzak, daha çok karanlığa yakın.

alacakaranlık bir kandırmacadır, aldatmacadır, yutturmacadır, oyalama, göz boyamadır.

karanlık, gecedir, her gecenin de bir sabahı olur.

ama alacakaranlıkların hiç yoktur sabahı, bir sürüncemedir, sürer gider...

ne aydınlık, ne karanlık...

varsa da yok...

yoksa da var...

var gibi de yok,

yok gibi de

yine var...

kanunlar hem var, hem yok...

kimine var, kimine yok.

kimi zaman var, kimi zaman yok.

kimi yerde var, kimi yerde yok.

insan hakları, hani varımsı da yokumtrak

demokrasi; demokrasisimsi...

sosyal adalet; sosyal adaletimsi...

varımtrak yokumsu...

tatlımtrak acımsı...

salımtrak ama çarşambamsı...

batılımsı da doğulumtrak...

ilerimsi de biraz gerimtrak...

alacakaranlık, insanlara karanlığın aydınlıktır diye yutturulmasıdır: karanlığımsı da aydınlığımtrak...

karanlık, aydınlığın düşmanıdır.

alacakaranlık, hiçbir şeyin ne dostu, ne de düşmanıdır.

alacakaranlık ne tezdir, ne antitezdir, ne sentezdir.

o, Allahın belası pis bir şeydir.

olmaz ol alacakaranlık!

başın kelola!

gözün körola!

yerin dibine bat da bir daha çıkma!

gel ey aydınlık, gel!

  Serhat Kılıç

23 Ağustos 2015 Pazar

Heybeli

Mevsimsiz sevmesini bilirim,
Vakitsiz düşünmesini,
Düşünüp düşünüp üzülmesini.
Gülüşüm, bakışım ayrı,
Belki üzgünüm biraz, yılgın değil,
Farkındayım olup bitenlerin.

Veronika Ölmek İstiyor


Oysa müzik onu başka yerlere götürüyordu: Kafanı boşalt, herhangi bir şey düşünme, yalnızca var ol.

Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten.

Yaşamasını bilirseniz Tanrı da sizinle birlikte yaşar. Onun koyduğu riskleri göze alamazsanız, o Tanrı da uzak bir cennete çekilir ve yalnızca felsefi birtakım spekülasyonlara konu olur. Herkes biliyor bunu, ama hiç kimse ilk adımı atmıyor, belki de deli damgası yemekten korkuyorlar.

Tabuların, boş inançların canı cehenneme! Pek dindar olan annesine soracak olsanız, Tanrı’nın, geçmişi, şimdiki zamanı, geleceği bildiğini söyleyecektir. İyi ya, onu bu dünyaya gönderirken, günün birinde intihar edeceğinin de kesinlikle bilincindeydi öyleyse. Dolayısıyla bu intihar, onu şaşkınlığa, şoka uğratmayacaktır.

Hiç bilemiyordu. Gene de herkesin kendi kendine sorduğu bir sorunun yanıtını da pek yakında alacağından pek hoşnuttu: Tanrı var mı?

Yaşamın, harekete geçmeden önce doğru ânı beklemekten ibaret olduğunu biliyordu Veronika. Sonunda öyle de oldu.

İçimdeki Tanrı


 
21 Ekim 2009
İnsan şuurunun alabildiğince uzanan bir nehir gibi akan, çağlayan, durulan hayatının son dönemecinde yardım eli uzatılmıştır. Katı olan hiçbir şey bu yazılarda yer almamaktadır. Gönülden gönüle akan bir sevdadır bu. Kalbin hidayetine ermesi için gerekli olanı anlatır. İnsanoğlunun değişim süreci başlamıştır. İnsanoğlunun içine, kalbine olan yolculuktur bu.

Şuurların açılması için gerekli olan şey sevgidir. Sevgi enerjisi her canlı varlıkta, yaradandan ötürü var olan sonsuz bir denizdir. İnsanoğlu kalbinin derinliklerine sakladığı o engin denize artık ulaşmak zorundadır. Bilinen ve bildiği bütün hakikatlerin dışında olması gerekenle bütünleşmesi gerekmektedir.

Ahir zamanda olacak olan oldu, akacak olan aktı, şimdi uyanma zamanı…

Hiçbir inanç sistemi yoktur ki sevgiden bahsetmesin. İnsanoğlunun hamuru sevgi enerjisi ile yoğrulmuştur. Bunun için her bir insanoğlunun inandığı inanç sisteminin temeli sevgidir, kalp yoludur. İnanmak, dahil olmak istediğin inanç sistemini tam anlamıyla anlayabilmen için kalbinin derinliklerindeki sevgi denizine ulaşman gerekir. O zaman anlarsın madde aleminde senin için önemli olan şeylerin aslında hiç olduğunu…

Kurtuluşu başkasında arama, kurtuluş sende. Kendi kendini kurtaracaksın, başkası değil. Eğer kalbinin derinliklerindeki denize ulaşır, onu açığa çıkarır, o sevgi denizinde ruhunu yıkarsan madde aleminde olacak olanlar seni zerre kadar etkilemez. Olaylar karşısında sükunetle bekler, zamanında yapılması gerekeni bilir, ona göre hareket edersin. Bu yazılar sana yol göstermek içindir. Yazılar senin içinde gizli olandan farklı değildir.

Sakin ol, olması gereken olması gerektiği gibi olacak, sen yeter ki sakin ol. Olacakları değiştiremezsin. Ancak olacaklar karşısındaki duruşunu belirleyebilirsin. Yardım hep seninle, yaradılışından beri seninle, yukarısı hiçbir zaman seni yalnız bırakmadı…

Zaman kimsenin kimseye yardım edeceği zaman değil. Herkes kendi uyanışını kendi hazırlayacak. Artık insan görüntüsünde vazifeli varlıkların gelme zamanı bitti. Her insanoğlu kendinin vazifeli varlığı. Bir insanoğlunun aydınlanması yanında aynı tesir alanında bulunan diğerlerinin aydınlanmasında tetikleyici rol oynar; ama yalnızca o kadar. Gelişim, değişim insanoğlunun kendine aittir. Kimin değişime hazır olduğu belli değildir. Bu, bu zamanda tamamen onun özgür iradesine bırakılmıştır. Yani devre sonunda insanoğlu kaderini de şerrini de kendi yazacaktır; kendi kaderinden sorumludur.


Ey İnsanoğlu
Ey insanoğlu, bil ki gelmekte olduğun yol senin yolun, kalbinin yolu. Yeter ki dinlemesini bil, bulmasını bil. Aklını kalbinle bir et.

Kucakla bütün mahlukatı, önce kendini sonra bütün evreni.

Kulsun dediler
Yap dediler
Bilmediler ki
Kul da sensin
Kul olduğun da
Yeter ki kalpten görebil.

Gayba giden yolu bilir misin ne dikenlidir. O yoldaki dikenleri kim koydu bir düşün var mıdır senden başkası, bilen başkası. Gör, yeter ki gör kalp gözünle. Gör ki kuşlar uçsun kalbinden, uçsunlar ki arzı endam etsinler alemde.

Kucaklamasını bil herkesi, herşeyi. Gör onların arkasındaki güzellikleri. Bakan gözle bakma kalp gözünle gör. O zaman anlayacaksın sır zannettiğin gerçeği.

Küçük mü sanırsın kendini, noktayım mı dersin? Bilmez misin o noktalardır maddeyi oluşturan. Biri olmazsa  ne olur bir düşün, sağlam olur mu? Eksik olmaz mı? Hepiniz birbirinize bağlısınız, birbirinizden sorumlusunuz. Görmeyi (unuttuğunuz) öğrenin, delikleri kapatın. Siz aslında teksiniz. Görüneni değil arkasındakini görün.

Kusur arama, kusur sende
Suçlu arama, suç sende
Uçur nefsini gitsin bilmediğin yere.


Kalbinle Düşün
İnsanoğlu bildiklerinin bilmediklerinden fazla olduğunu zanneder. Onları yanılgıya düşüren şey mantıkları. Herşeyin mantıklı bir açıklaması olması gerektiğine inanıyorlar. Bu doğrudur. Fakat bunu yaparken beyinlerini devreye sokuyorlar. Soyut olan kavramlarda beyinle değil kalple düşünmek gerekir. Kalbinde hissetmek, düşünce enerjisini içine alıp, kalbinde oluşturacağı hissiyata bakıp onun dilini çözmek… Bu oldukça zor bir işlemdir ama her isteyen insan yapabilir.

Bunu yaparken düşündükleri şeyi mümkün olduğunca sadeleştirsinler.

Uygulama:
Mesela tek bir kelime. Bu kelimeyi düşünürken başka birşey düşünmemeye çalışsınlar. Bu kelimeyi kendilerince yeterli gördükleri süre düşündükten sonra o kelimeyi gözleri önüne getirsinler. Net olarak görebildiklerini düşünüyorlarsa ne renk olduğunu düşünsünler (bu yapılanların hepsi kelimenin dışında aklımıza başka düşüncelerin gelmemesi için) rengin onlarda uyandırdığı enerjetik duygu ile birlikte kelimeyi kalplerinin içine alsınlar. Bir süre enerjinin kalplerindeki yayılımını izlesinler. Enerjinin yoğunluğundan emin olduklarında, bütün vücutlarına yayılmasına izin versinler. Daha sonra bu enerjinin onlarda yarattığı etkiyi kağıda döksünler. O zaman öğrenmek istedikleri şeyi gerçek anlamda öğrenecekler.

İçlerinde yaşadıkları bu deneyimin onlarda oluşturduğu hissiyatı hiçbir dışarıdan alınan bilgi veremez.


Uyanmak İçin Özüne Dön
Sorduğun soruların hepsinin cevabı gelecek, gelmesi gereken gelmesi gerektiği gibi gelecek. Gelmesi gerektiği zamanda ve mekanda anlayabileceği kadarı, anladıkça artacak, çağlayacak, ta ki sevgi enerjisine dönüşene kadar. Bu enerji onun özüdür, ruhudur.

Kucakladığın benliklerinden sıyrıl, özüne kendine dön. Yapay beşeri hayatını bir kenara bırak. Bunu yapmak o kadar kolay değil ama bunu yapma kudreti her insanoğlunda mevcut. Yeter ki içini dinlesin, bunu dinlemeyi bilsin. Her insanoğlunun uyanışı aynı şekilde olmaz, olamaz. Hepsinin ihtiyacı aynı değil. Fiziksel yapıları bile aynı değil ki, ihtiyaçları aynı olsun. Sistem onların ihtiyaçlarının farklı olduğunu anlatabilmek için insanoğlunu farklı kıldı. Bu yüzden insanoğlunun ihitiyacı olanı bir formüle, bir kalıba indirgeyip veremeyiz. Herkesin uyanışı bu yüzden kendine, kimse kimseyi uyandıramaz.

Uyanışı isteyen, gönülden isteyen herkese yardım istediği kadar, alabileceği kadar gelecek. Bu yardım gökten mucizevi bir şekilde gelmeyecek. İnsanoğlu birbirine yardım edecek. Kendisinde eksik olanı bir başkası ile tamamlayacak. Büyük bir dayanışma, büyük bir sevgi enerjisi açığa çıkacak. Tabi uyanmak isteyenler için. Hiçbir şekilde zorlama olmayacak, eğer zorlama varsa işte anlayın ki orada bir yanlışlık var. Kalbinizin kabul etmediği hiçbir şeyi yapmayın. Danışacağınız kişi sizsiniz. Siz danıştıkça kalbiniz açılacak, adeta dillenecek. Uyanış yavaş yavaş başlayacak. Şunu unutmayın, sizin için uygun olan bir başkası için uygun değil. Kalıplara sokmayın…

Birbirinize ancak ilham verebilirsiniz, öğüt değil. Kitaplardan öğrenme zamanı bitti. Artık insanoğlu kendi kitabını okuyacak ve özüne, asıl olana, ruhuna dönecek. Zor, dikenli, sancılı bir süreç başlayacak. Kabukları atmak, onlardan kurtulmayı istemek kolay değil. Her isteyen bunu başarabilir. Özünde saklı olanı bulup çıkarabilir. Sistemin enerjisi herkesin üzerinde. Yardım isteyene gelecek; ne tip yardım isterse o tip gelecek. Özgür irade burada devreye giriyor. Kalbini iyi oku, suçlu arama… 


Kalbini Sıcak Tut
Kalbini sıcak tut. Hep sıcacık, yumuşacık olsun. Kendin de ısın, başkaları da ısınsın. Kalbini soğuk tutarsan kanın donar, ne kendine, ne başkalarına faydan olur. Sevgi ateşiyle ısıt. O öyle bir ateştir ki yakar kavurur. Bütününü sarar, mutluluğa dönüşür. Başka bir mutluluktur bu, dünyevi değil, başka bir kavrulmadır bu, dünyevi değil. Bunu yaşamadan anlayamazsın, bildiğin hiçbir duyguyla tarif edilemez. Ancak yaşanır, anlatılmaz.

Kalbini ısıtırsan, kalbinin üstünü örten zift tabakası yavaş yavaş erimeye başlar. O eridikçe özünü hissetmeye, gerçek seni anlamaya başlarsın. O zaman anlarsın ki sen zannettiğin sen olmadığını.

Gerçek seni hissettikçe sanki bir fenermişsin gibi ışıldadığını, etrafına ışık saçtığını hissedersin. Bu sevginin ışığıdır.

İnsanoğlu önce kendi içindeki feneri yakmalı, parıldamalı, ışıldamalı. Herkesin feneri kendine özel, aynı şekilde yanmaz. Herkes kendi fenerinin nasıl yanacağını özünde bilir. Senin fenerini yakan ateş başkasınınkini yakmaz. Birbirinize ancak ilham verebilirsiniz, öğüt değil. Bu yolda zorlama olmaz, kalp zorlamayla yola gelmez, onun anahtarı sevgidir, anlayıştır…

Kalbinizin derinliklerindeki güzellikleri fark ettikçe feneriniz etrafını daha fazla aydınlatacak, ta ki karanlıkta kalan hiçbir nokta kalmayana kadar.


20 Ağustos 2015 Perşembe

Toplumsaldır

Geçmiş, insanda bir bölünme yarattı. Her insanın içinde sürekli devam eden bir sivil savaş vardır. Eğer huzurlu hissetmiyorsan, bunun sebebi kişisel değildir. Hastalık toplumsaldır.

A'dan X'e


Cehennem para babalarının icadıydı; amacı, yoksulların dikkatini mevcut sefaletlerinden saptırmaktı. İlk olarak, bundan bile daha beter bir durumda olabilecekleri tehdidini sürekli yineleyerek. İkinci olarak, itaatkar ve sadık olanlara, başka bir hayatta, Tanrı'nın krallığında, bu dünyada servetin satın alabileceği bütün her şeyin, hatta daha fazlasının onların olacağını vaat ederek.

Cehennem korkusu olmasa, kilisenin gösterişçi zenginliği ve amansız gücü açıktan açığa sorgulanabilirdi; çünkü kutsal kitabın öğretileriyle açık bir tezat oluşturuyordu.

Cehennem, servet birikimine bir nevi kutsallık ihsan etmiştir.

Günümüzde cezalar mertebe atlamıştır. Öte dünyadaki cehennemi hatırlatmaya gerek yoktur artık. Dışarıda bırakılanlar için bu dünyada bir cehennem inşa edilmektedir; tam da aynı şeyi ilan etmek için: Ancak zenginsen hayatta olmanın bir anlamı vardır.


13 Ağustos 2015 Perşembe

Herhangi bir devletin niteliği hakkında en doğru bilgiyi veren, oradaki mahkeme ve ordunun niteliğidir.


Ne istediğini açıkça bilen, bıkmadan ilerleyen, amacına ulaştıracak araçları elde etmeyi ve kullanmayı bilen insana saygı duyarım; amacının büyük mü küçük mü olduğu, övülmeye mi yerilmeye mi değer olduğu benim için daha sonra gelir.
Büyük adamın dostları olabilir; ama o dost olamaz.
Dindarlığı, sofuluğu erek ve amaç sayan kişiler, çoğunlukla sahtekardır.
Hiç kimse, özgür olmaksızın kendini özgür sanan kimseden daha çok köle değildir.
Yığın, her yeni karşılaştığı önemli şeyde, "Neye yarar?" diye sorar; haksız da değildir. Çünkü o, bir şeyin değerini ancak yararıyla fark edebilir.
Cehaleti iş başında görmekten daha korkunç bir şey yoktur.
En boş insanlar kendilerine çok önem verirler, mükemmeller güvensizdir, kusurlu insan küstahtır; iyi adamsa ürkektir.
Açlık nasıl en iyi baharatsa, yorgunluk da en mükemmel uyku hapıdır.
Deliler ve akıllılar aynı derecede zararsızdır; yalnız yarı delilerle yarı akıllılar çok tehlikelidir.Onu sevmen doğaldı, ona evlilik vaat etmen bir delilikti; bir de sözünü tutmuş olsan iyice çılgınlık olurdu.
Pek çok şeye katlanmak zorunluluğunu, bir tek "evet" sözü doğurur. 
Dünyada bu kadar çok hareketli şeyin arasında evliliğin sonsuz sürekliliğe dayanması, onun aksayan bir yanıdır.
İnsan kendine çok şeyler ister; ama pek azına ihtiyacı vardır.
Kadından şikayetçisin; bir erkekle öteki arasında sallanıp duruyormuş! Onu kınama; aradığı kararlı bir erkektir.
Dünya, görünüşe göre hüküm verir.Yaratılıştan sahip olup da erdeme dönüşemeyecek hiçbir kusurumuz, kusura dönüşemeyecek hiçbir erdemimiz yoktur.
Büyük ve akıllı ne varsa, azınlık olarak vardır.
Akıl zirvesinden aşağıya bakıldığında bütün hayat berbat bir hastalık gibi görünür, dünya ise bir tımarhane gibi.
İnsan dünyada hiç de vazgeçilmez olmadığını ne kadar erken anlasa azdır.
Bütün iyiler kanaatkardır.Teşekküre karşı isteksizlik, bir iyiliğin kaba ve sıkıcı bir çehreyle karşılanması çok enderdir ve yalnızca kusursuz insanlarda olabilir:
İnsanlar, gülünç buldukları şeyde olduğu kadar hiçbir şeyde karakterlerini ortaya koyamazlar.
Bilgelik yalnızca hakikattedir.
Bir başkasının büyük meziyetlerine karşı, sevgiden başka kurtuluş çaresi yoktur.
Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan kimse korkunçtur.
Şimdi şu ihtiyar yaşımda "Hypsistarier" denen (Kapadokya'da 4. yüzyıla ait) bir mezhepten haberdar oldum. Bunlar, putperestler. Yahudiler ve Hıristiyanlar arasında sıkışmış kalmışlar. Öğrendikleri en iyiyi ve en mükemmeli sevmek, ona hayranlık duymak, saymak ve Tanrıyla yakın ilişkide olduğu sürece de ona tapmakta olduklarını açıklıyorlar. Birden, karanlık bir çağdan içime şen bir ışık doğdu. Çünkü hissettim ki ben de ömrüm boyunca kendimi "Hypsistarier" olarak yetiştirmeye çabalamışım.Birkaç insan eğer birbirlerinden pek memnunlarsa, çoğunlukla emin olabiliriz ki yanılmaktadırlar.
İnsan hep olmadığı şeye özlem duyar.
Herhangi bir devletin niteliği hakkında en doğru bilgiyi veren, oradaki mahkeme ve ordunun niteliğidir.
Şimdiki zaman, taptığım tek tanrıçadır.

9 Ağustos 2015 Pazar

Knulp

Herkesin ruhu kendinindir,kimse ruhunu başka bir ruhla karıştıramaz. İki kişi buluşabilir, birbiriyle konuşabilir, birlikte olabilir; ama ruhları çiçekler gibidir, her biri kendi bulunduğu yere kök salmıştır, hiçbiri öbürüne varamaz; varmak isterse kökünden kopması gerekir,bunu da yapamaz. Çiçekler kokularını ve tohumlarını çevreye saçarlar; çünkü birbirlerine ulaşmak isterler; ama bir tohumun konması gereken yere varması için çiçek bir şey yapamaz, bu rüzgârın işidir, o nasıl isterse, nereden isterse öylece gelir, eser, gider.

1 Ağustos 2015 Cumartesi

İktidar hırsının katili ve maktulü: Macbeth



Belki de Shakespeare’in bütün oyunlarına, iktidara sahip olanların, iktidar için, çöküşe sebep olan iktidar için birbirini öldüren krallar olduğu, tarihin büyük bir alegorisi olarak bakılmalıdır… Fakat bütün bu kuvvetler çöküntüye sebep olan ve nefret eden, aynı zamanda da tarihin kanlı döngüsünü kapatabilecek bir gücün arayışındalar. Shakespeare insanlık tarihinin bu sürekli unsurunu görmezlikten gelemedi. Soru Shakespeare’in vizyonunun bir çıkış noktasına ulaşıp ulaşmadığıdır ve bu gerçekten zor bir sorudur. Bana göre Shakespeare’in kötümser bir tarih vizyonu vardı. Kötümser bir insan vizyonu değil! ...Giorgio Strehler

İktidarın kötücül hırsı 
Yalnızca psikolojik derinliğiyle değil, aynı zamanda iktidar temasını evrensel bir yaklaşımla işlemesiyle de dikkat çekicidir Macbeth. Güç ve çıkar hırsıyla yanıp tutuşanların kendi yollarında her türlü dalavereyi ve acımasız planı nasıl uyguladıklarını işler.

kaynak

Gezite – İktidar hırsının katili ve maktulü: Macbeth