8 Eylül 2013 Pazar

Eylül'dü


Dalından kopan yaprakların
Sararan yanlarına yazdım adını
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
Eylül'dü.
Di'li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
Adımlarımızın kısalığı bundandı
Bundandı gözlerimin durgunluğu.
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
Ellerin kadar ıssız,
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
Eylül'dü.
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya... Eylül'dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.

Aşklar İçinde

Güç iştir çünkü bir tarihi insan gibi yaşamak
Bir hayatı insan gibi tamamlamak güç iştir.

Otağ


Sevgilim, işte eylül
Ve işte senin usul usul seğiren yüzün.


Zaman ki sonsuzdur
Bitmemiş şiirler gibidir.


Bazı hüzünleri
Bazı nehirleri tutup anlatmak gibidir.


Biz ki zamanı tırnak içine alıp yaşadık
(İsteğin bulanık kıyısında).


Bundan değil midir bizim aşkımızda
Sürekli bir akşam hüznü vardır.